Sjoerd Repping: Passende zorg in de wet? Dat is allang zo!
Margriet Bos ·
Luister naar dit artikel~4 min

Van veel zorg is niet bekend of het werkt. Sjoerd Repping pleit voor collectieve sturing: "We moeten af van vaagheid, vrijheid en autonomie." Wat betekent dit voor persoonlijke alarmering voor senioren?
Van veel zorg is niet bekend of het werkt. "Als we weten dat zorg niet werkt, blijven we die vaak toch geven," merkte Sjoerd Repping als hoogleraar voortplantingsgeneeskunde. In 2019 werd hij daarom hoogleraar Zinnige Zorg bij het Amsterdam UMC en voorzitter van het programma Zorgevaluatie en Gepast Gebruik (ZE&GG). "We moeten af van vaagheid, vrijheid en autonomie, naar collectieve sturing."
### Waarom passende zorg wettelijk vastleggen?
Repping windt er geen doekjes om: de wet is al lang duidelijk. "Passende zorg vastleggen in de wet? Dat is allang zo!" Toch blijkt in de praktijk dat niet alle zorg die wordt geleverd, ook echt werkt. En dat is een probleem, zeker voor ouderen die afhankelijk zijn van zorg op maat.
Denk aan persoonlijke alarmering voor senioren. Je wilt dat zo'n systeem werkt op het moment dat het nodig is. Maar hoe weet je of een bepaald alarm echt bijdraagt aan veiligheid? Vaak ontbreekt bewijs. En zonder bewijs blijft het gissen.
### Van vrijblijvendheid naar collectieve sturing
Repping pleit voor een cultuuromslag. Weg van vrijblijvendheid, weg van de gedachte dat elke zorgverlener maar wat doet. "We moeten af van vaagheid, vrijheid en autonomie, naar collectieve sturing." Dat klinkt streng, maar het doel is simpel: zorgen dat iedereen de beste zorg krijgt.
Voor professionals in persoonsalarmering betekent dit dat we kritischer moeten kijken naar wat we aanbieden. Werkt een alarm echt? Voor wie? Onder welke omstandigheden? En tegen welke prijs? Alleen door die vragen te stellen, kunnen we verspilling tegengaan en de kwaliteit verhogen.
### Wat betekent dit voor de dagelijkse praktijk?
Stel, je adviseert een senior een persoonlijk alarmsysteem. Je wilt een oplossing die betrouwbaar is en past bij de persoon. Maar de markt is groot en de claims zijn soms overdreven. Hoe maak je dan de juiste keuze?
- **Vraag om bewijs**: Vraag leveranciers naar onafhankelijk onderzoek naar de effectiviteit van hun alarm.
- **Denk aan de context**: Een alarm werkt alleen als de senior het kan en wil gebruiken. Houd rekening met cognitie, mobiliteit en voorkeuren.
- **Kijk verder dan de aanschafprijs**: De kosten van een alarm gaan verder dan alleen de aanschaf. Denk aan abonnementskosten (vaak €20-€40 per maand), onderhoud en de tijd die je als professional besteedt aan uitleg en begeleiding.
- **Evalueer regelmatig**: Bespreek met de senior of het alarm nog steeds voldoet. Verandert de zorgvraag? Dan moet het alarm misschien mee veranderen.
### Een voorbeeld uit de praktijk
Mevrouw De Vries, 82 jaar, woont nog zelfstandig. Ze valt af en toe. Haar dochter maakt zich zorgen en wil een alarm. Samen met een professional kijkt ze naar de opties. Ze kiezen voor een alarmsysteem met automatische valdetectie. Na drie maanden blijkt mevrouw De Vries het alarm alleen te dragen als ze de deur uitgaat. Thuis voelt ze zich veilig genoeg. Is dat erg? Nee, zolang het maar duidelijk is waarvoor het dient. Het alarm is geen wondermiddel, maar een hulpmiddel.
### Conclusie
Passende zorg is geen kwestie van wetten, maar van houding. Door kritisch te blijven en samen te werken, kunnen we ervoor zorgen dat persoonlijke alarmering echt bijdraagt aan de veiligheid en het welzijn van senioren. Dat vraagt om lef, om data en om dialoog. Maar het loont: betere zorg, minder verspilling en tevreden ouderen.