Schrikbarend: 1 op 3 Verpleeghuisbewoners Verhuist Onnodig

Margriet Bos · 2026-09-16

### De verborgen realiteit achter verhuizingen in verpleeghuizen Stel je voor: je woont in een verpleeghuis, hebt je plekje gevonden, kent de gezichten, de gangen, de routines. En dan moet je plotseling verhuizen naar een andere afdeling of zelfs een andere locatie. Niet omdat het beter voor je is, maar omdat het systeem het zo heeft bedacht. Dit overkomt maar liefst een op de drie verpleeghuisbewoners in Nederland. Hoogleraar Hilde Verbeek schrok hier zelf van toen ze de cijfers onder ogen kreeg. Het is een probleem dat vaak onopgemerkt blijft, maar grote gevolgen heeft voor de kwetsbaarste ouderen onder ons. ### Waarom al die verhuizingen? Er zijn verschillende redenen waarom bewoners zo vaak moeten verhuizen. Twee springen eruit: crisisopnames en het moeten plooien naar het systeem. Bij een crisisopname wordt iemand snel opgenomen, vaak op de eerste beschikbare plek. Maar zodra er ruimte vrijkomt op een andere afdeling, moet de bewoner weer verkassen. Dat is niet alleen stressvol, het doorbreekt ook de band met zorgverleners en medebewoners. Daarnaast is er de druk om efficiënt te werken. Verpleeghuizen proberen afdelingen vol te krijgen of leeg te houden, afhankelijk van budgetten en personeel. Bewoners worden als het ware pionnen in een schaakspel. Ze moeten zich aanpassen aan het systeem, in plaats van dat het systeem zich aanpast aan hen. ### De impact op bewoners Een verhuizing is voor ouderen vaak ingrijpender dan we denken. Ze verliezen hun vertrouwde omgeving, raken in de war en kunnen zelfs lichamelijke klachten krijgen. Denk aan slapeloosheid, angst, of terugval in dementie. Het gevoel van thuis zijn verdwijnt. En dat terwijl een verpleeghuis juist een veilige haven zou moeten zijn. > "We moeten ons afvragen of we ouderen niet te veel belasten met onze systeemproblemen," zegt Verbeek. "Een verhuizing is geen administratieve handeling, het is een ingrijpende levensgebeurtenis." ### Wat kunnen we doen? Gelukkig zijn er oplossingen. Verbeek pleit voor meer aandacht voor de menselijke maat. In plaats van bewoners te verplaatsen om het systeem te laten werken, zouden we het systeem moeten aanpassen aan de bewoners. Concreet betekent dit: - **Stabiele zorgteams**: Zorg dat bewoners bij hetzelfde team blijven, ook als ze naar een andere afdeling gaan. - **Betere planning**: Voorkom crisisopnames door tijdig passende zorg te regelen. - **Inspraak voor bewoners**: Laat bewoners en hun families meebeslissen over een verhuizing. - **Kleine woongroepen**: Creëer kleinschalige woonvormen waar mensen echt kunnen wortelen. ### Een persoonlijk alarm als hulpmiddel Hoewel het probleem van verhuizingen complex is, kunnen we ook kijken naar manieren om ouderen meer grip te geven. Een persoonlijk alarm voor senioren kan bijvoorbeeld helpen om zelfstandigheid te behouden en crisissituaties te voorkomen. Met een druk op de knop krijg je direct hulp, zonder dat je naar een andere afdeling hoeft. Zo blijf je langer in je vertrouwde omgeving. Het is geen oplossing voor alle problemen, maar het kan wel een verschil maken in het leven van kwetsbare ouderen. ### Conclusie Het is schrijnend dat een op de drie verpleeghuisbewoners moet verhuizen. Het getuigt van een systeem dat niet altijd de mens centraal stelt. Laten we samen werken aan een toekomst waarin ouderen de zorg en stabiliteit krijgen die ze verdienen. Want een huis is pas een thuis als je er mag blijven.