Samenwerking huisartsen en ziekenhuizen: geen pingpong meer

Margriet Bos · 2026-06-12

De overgang van ziekenhuis naar huis kan voor veel patiënten een flinke uitdaging zijn. Informatie raakt zoek, taken worden niet goed overgedragen en voor je het weet, bel je weer bij de spoedpost. Programmamanager Transmurale Zorg Philippine Rahman van regionale huisartsenorganisatie Pozob wil daar verandering in brengen. Haar missie? Verschillende perspectieven inzichtelijk maken zodat er werkbare oplossingen ontstaan in de regionale samenwerking tussen huisartsen en ziekenhuizen. Geen pingpong meer met problemen, maar een soepele, veilige overgang voor de patiënt. ### Waarom transmurale zorg zo belangrijk is Transmurale zorg is de brug tussen de eerste lijn (huisartsen) en de tweede lijn (ziekenhuizen). Het klinkt logisch, maar in de praktijk is het vaak een wirwar van afspraken, protocollen en communicatielijnen. Patiënten raken de weg kwijt, krijgen dubbele of tegenstrijdige adviezen, of vallen gewoon tussen wal en schip. Dat is niet alleen vervelend, maar ook onveilig. Rahman ziet het als haar taak om al die verschillende partijen aan tafel te krijgen. Van specialisten tot praktijkondersteuners, van thuiszorgmedewerkers tot de patiënt zelf. Alleen door écht naar elkaar te luisteren, ontstaan er oplossingen die werken in de praktijk. En dat begint bij het begrijpen van elkaars taal en behoeften. ### De uitdagingen in de regio In de regio waar Pozob actief is, zijn er flinke verschillen tussen de werkwijzen van ziekenhuizen en huisartsenpraktijken. Dat levert wrijving op: - **Communicatie loopt stroef** – Digitale systemen praten niet altijd met elkaar, waardoor belangrijke informatie vertraagd of helemaal niet aankomt. - **Verantwoordelijkheden zijn onduidelijk** – Wie is waarvoor verantwoordelijk na ontslag uit het ziekenhuis? De specialist, de huisarts of de thuiszorg? - **Patiënten weten niet waar ze aan toe zijn** – Zonder heldere afspraken voelen ze zich in de steek gelaten. - **Tijdgebrek bij zorgverleners** – Iedereen heeft het druk, waardoor samenwerking vaak ondergeschikt raakt aan de waan van de dag. Rahman benadrukt dat het niet gaat om het aanwijzen van schuldigen, maar om het vinden van gezamenlijke oplossingen. "We moeten stoppen met pingpongen", zegt ze. "Elke partij heeft zijn eigen logica, maar we moeten naar één gezamenlijke logica toe." ### Hoe krijg je verschillende perspectieven bij elkaar? Het inzichtelijk maken van verschillende perspectieven is geen sinecure. Het vraagt om geduld, empathie en een flinke dosis doorzettingsvermogen. Rahman gebruikt daarvoor verschillende methodes: - **Reguliere overleggen met alle betrokkenen** – Hier worden knelpunten besproken en successen gevierd. - **Werkbezoeken aan zowel huisartsenpraktijken als ziekenhuizen** – Om te zien hoe het er in de praktijk aan toegaat. - **Het gebruik van data en cijfers** – Om objectief te kunnen zien waar de problemen liggen. - **Patiëntverhalen** – De ervaringen van de mensen om wie het draait, zijn de belangrijkste bron van inspiratie. Door deze verschillende invalshoeken te combineren, ontstaat er een compleet beeld. En pas dan kun je écht werkbare oplossingen bedenken. ### De rol van de programmamanager Als programmamanager is Rahman de spin in het web. Ze zorgt dat iedereen aan tafel zit, dat er geluisterd wordt en dat er concrete afspraken worden gemaakt. Ze is geen uitvoerder, maar een verbinder. Haar werk is erop gericht dat de zorg voor de patiënt vloeiend verloopt, zonder haperingen. "Het gaat niet om mij", zegt ze. "Het gaat om de patiënt die straks thuis komt en niet weet of hij zijn medicijnen wel moet innemen. Als wij dat kunnen voorkomen, dan hebben we ons werk goed gedaan." ### Conclusie: samenwerking loont De aanpak van Rahman laat zien dat samenwerking tussen huisartsen en ziekenhuizen niet vanzelf gaat, maar wel mogelijk is. Door verschillende perspectieven inzichtelijk te maken, ontstaan er oplossingen die voor iedereen werken. En dat is uiteindelijk in het belang van de patiënt. Wil je meer weten over transmurale zorg of de aanpak van Pozob? Neem dan contact op met de organisatie. Samen kunnen we de zorg in de regio nóg beter maken.