Hoe een Rotterdams zorgbedrijf het personeelstekort aanpakt

Margriet Bos · 2026-09-02

Je hebt het vast wel gehoord. De zorg staat onder druk, en dat is een understatement. Bij Laurens, een ouderenzorgorganisatie in Rotterdam, liep het ziekteverzuim op tot wel 10 procent. Dat betekent dat van elke tien medewerkers, er één thuis zit. En de collega's die wel werken? Die moeten die gaten opvullen. Het is een vicieuze cirkel waar iedereen onder lijdt. ### Het medewerkersberaad: een luisterend oor Laurens besloot het anders aan te pakken. In plaats van alleen maar protocollen en regels van bovenaf, startten ze een 'medewerkersberaad'. Het idee is simpel: praat mét je mensen, niet tégen ze. Laat ze meedenken over wat er nodig is om gezond en met plezier te kunnen werken. Want wie weet dat beter dan de mensen die dag in, dag uit met de cliënten bezig zijn? Maar zo makkelijk was het niet. Laurens heeft niet één locatie, maar een heleboel verspreid over Rotterdam. En elke locatie heeft zijn eigen dynamiek, zijn eigen uitdagingen. De problemen in een wijk in het centrum zijn anders dan in een buitenwijk. Dat maakt één centrale aanpak bijna onmogelijk. ### De harde realiteit achter de cijfers Toen het gesprek echt op gang kwam, kwamen de verhalen boven tafel. Verhalen die je doen beseffen dat ziekteverzuim vaak het topje van de ijsberg is. Een van de meest schrijnende voorbeelden? Het feit dat sommige medewerkers bij het Leger des Heils sliepen omdat ze hun woonlasten niet meer konden betalen. Stel je dat even voor. Je staat de hele dag klaar voor de zorg voor ouderen, met al je hart en ziel, en 's avonds heb je zelf geen stabiele plek om naar huis te gaan. Hoe moet je dan fit en uitgerust je werk doen? Dat zette de managers aan het denken. Het ging niet meer alleen om roosters en taakverdeling. Het ging om het complete welzijn van hun team. Als iemand financiële stress heeft, of niet goed slaapt, dan gaat dat vroeg of laat ten koste van het werk. En uiteindelijk van de zorg voor de ouderen. ### Concrete stappen en uitdagingen Het beraad leverde een lijst met punten op waar direct wat mee gedaan kon worden. Denk aan: - Flexibelere roosters voor medewerkers met zorgtaken thuis. - Meer ondersteuning bij mentale belasting. - Betere toegang tot fietsen of OV-kaarten voor woon-werkverkeer. - Een potje voor kleine, acute financiële nood. Maar de grootstedelijke problematiek blijft een uitdager. Huizenprijzen in Rotterdam zijn hoog, en het openbaar vervoer is niet altijd ideaal voor onregelmatige diensten. Het zijn problemen die een zorgorganisatie niet alleen kan oplossen. Samenwerking met de gemeente en andere instanties is cruciaal. Wat wel binnen hun macht ligt, is een cultuur creëren waar mensen zich gehoord voelen. Waar het normaal is om aan te geven dat het even te veel wordt. Waar een manager niet meteen in de 'oplossingsmodus' schiet, maar eerst even vraagt: 'Vertel, hoe gaat het écht met je?' ### De eerste resultaten en de weg vooruit Het is nog te vroeg voor harde cijfers, maar de sfeer begint te veranderen. Medewerkers geven aan dat ze het gevoel hebben dat er nu echt naar ze geluisterd wordt. Dat op zich is al een winst. Want een mens dat zich gewaardeerd voelt, is een mens dat met meer energie en veerkracht zijn werk doet. Het verhaal van Laurens laat zien dat complexe problemen vaak geen simpele oplossingen hebben. Soms moet je het wiel niet opnieuw uitvinden, maar gewoon beginnen met een goed gesprek. Het gaat er niet om dat alle problemen morgen opgelost zijn. Het gaat erom dat je samen op weg gaat, en dat je onderweg naar elkaar blijft luisteren. Want alleen zo bouw je een organisatie waar mensen gezond en met plezier kunnen werken. En dat is uiteindelijk de beste zorg voor de ouderen die van hen afhankelijk zijn.