Haar persoonlijke tragedie drijft de revolutie in zorggegevens aan

Margriet Bos · 2026-08-21

Het begon met een teleurstelling op de werkvloer. Nicole Stolk-Luyten, destijds topambtenaar, zag een belangrijk voorstel voor betere gegevensuitwisseling in de Nederlandse zorg sneuvelen. De frustratie was groot, maar het bleef een professionele kwestie. Totdat het persoonlijk werd. Vijf jaar later veranderde één gebeurtenis alles. Een medicatiefout, veroorzaakt door gebrekkige dossieruitwisseling tussen zorgverleners, bracht haar zoon bijna fataal in gevaar. Plots was het geen abstract beleidsprobleem meer. Het ging over haar eigen gezin. ### Van bureaucratie naar persoonlijke missie Die ervaring transformeerde Nicole's drive volledig. Waar ze voorheen als ambtenaar werkte aan systemen, vecht ze nu als NVZ-bestuurslid en bestuurder van het Albert Schweitzer ziekenhuis voor concrete verandering. Het gaat niet meer om rapporten schrijven, maar om levens redden. Ze vertelt het vaak met diepe emotie: "Je denkt dat het systeem werkt, totdat je zelf ziet hoe kwetsbaar patiënten zijn wanneer informatie niet stroomt." ### Waarom gegevensuitwisseling nog steeds faalt De uitdagingen zijn complex, maar Nicole benadrukt een paar kernproblemen: - **Technische silo's**: Elk ziekenhuis, elke huisarts gebruikt eigen systemen die niet met elkaar 'praten'. - **Angst voor privacy**: Ter bescherming van patiëntgegevens ontstaan er muren die cruciale informatie tegenhouden. - **Kosten en complexiteit**: De investering om systemen te koppelen loopt vaak in de miljoenen euro's. Toch is er volgens haar geen excuus meer. De technologie bestaat. De wil bij zorgprofessionals is er. Nu de uitvoering nog. ### De concrete visie van Nicole Nicole's aanpak is praktisch en gefocust. Ze wil niet wachten op één perfect landelijk systeem, maar pleit voor slimme, tussenoplossingen die nú kunnen werken. Haar prioriteiten? - Eerst de acute zorg: zorg dat bij spoedopnames de medicatiegeschiedenis direct beschikbaar is. - Standaardisatie van kerngegevens: afspraken over welke informatie minimaal moet worden gedeeld. - Patiënt regie: waar mogelijk zelf bepalen welke zorgverlener welke gegevens inziet. Het is een balansactuur tussen veiligheid en privacy, tussen snelheid en zorgvuldigheid. Maar volgens Nicole kan het niet langer: "We hebben de morele plicht om beter te doen." ### Een wake-up call voor de hele sector Nicole's verhaal is meer dan een persoonlijke anekdote. Het is een wake-up call voor iedereen in de zorg. Van bestuurder tot verpleegkundige. Want stel je voor: jouw vader, moeder, kind in het ziekenhuis. En cruciale informatie over allergieën of eerdere behandelingen komt niet aan. Het is een scenario dat niemand wil, maar dat door gebrekkige systemen dagelijks dreigt. De oplossing begint volgens haar met erkenning. Erkennen dat het huidige systeem patiënten onnodig risico geeft. Erkennen dat verandering niet 'nice-to-have' is, maar essentieel. ### De weg vooruit Als bestuurder zet Nicole nu concrete stappen in haar eigen ziekenhuis. Betere koppelingen met huisartsen, investeringen in interoperabele systemen, training van personeel. Maar ze benadrukt: dit kan geen ziekenhuis alleen. Het vraagt samenwerking over de hele keten. En vooral: het vraagt lef om oude gewoonten en systemen los te laten. Haar boodschap is helder: "Elke dag dat we wachten, lopen patiënten risico. Laten we niet nog vijf jaar discussiëren, maar nu beginnen met verbeteren." Voor Nicole is het persoonlijk. Voor de Nederlandse zorg moet het dat ook worden.