Haar persoonlijke drama drijft de strijd voor betere zorgdata

Margriet Bos · 2026-08-21

Je kent dat gevoel wel. Je zit in een vergadering, een belangrijk voorstel ligt op tafel, en je weet dat het de zaken écht kan verbeteren. En dan... sneuvelt het. Het verdwijnt in een la, of erger nog, in de eeuwige bureaucratische molen. Dat overkwam Nicole Stolk-Luyten, toen ze nog als topambtenaar werkte. Haar voorstel voor betere gegevensuitwisseling in de zorg ging niet door. Teleurstellend, maar je gaat verder. Het leven gaat door. Vijf jaar later krijgt die teleurstelling een gruwelijk, persoonlijk gezicht. Het gaat niet meer over beleidsstukken of protocollen. Het gaat over haar zoon. Een medicatiefout, veroorzaakt door een gebrekkige uitwisseling van zijn dossier, brengt hem bijna om het leven. Plots is de theorie bloedserieuze praktijk. Het is het soort moment dat alles verandert. ### Van persoonlijke pijn naar publieke missie Die ervaring heeft Nicole Stolk-Luyten niet gebroken, maar wel gevormd. Ze besloot niet alleen aan de zijlijn te staan. Nu, als NVZ-bestuurslid en ziekenhuisbestuurder van het Albert Schweitzer ziekenhuis, heeft ze één duidelijke missie: vaart maken met databeschikbaarheid in de zorg. Het is geen abstract doel meer. Het is een persoonlijke belofte, geboren uit een bijna-drama. Ze ziet het probleem van dichtbij. Patiëntgegevens die niet op de juiste plek zijn. Medicatiehistorie die ontbreekt. Het is alsof je een puzzel moet leggen met de helft van de stukjes weg. En in de zorg kan die ontbrekende informatie het verschil betekenen tussen leven en dood. Haar verhaal laat zien dat het niet gaat om technologische hobbels – die kunnen we overwinnen. Het gaat vaak om cultuur, om angst voor verandering, om silo's die maar niet doorbroken willen worden. ### Waarom wachten we nog? We hebben de middelen. We hebben de kennis. Wat ontbreekt is soms de urgentie. Totdat het bij jou thuis aan de keukentafel komt. Nicole's ervaring is een krachtige wake-up call. Ze stelt simpele, maar cruciale vragen: - Waarom moeten patiënten bij elk nieuw zorgcontact hun hele medische geschiedenis opnieuw vertellen? - Hoe kan het dat een levensreddende medicatie-allergie niet zichtbaar is voor elke behandelaar? - Wat kost ons dit aan tijd, geld en, het allerbelangrijkste, aan veiligheid? Het antwoord is vaak even simpel als pijnlijk: omdat we het systeem zo hebben ingericht. Maar systemen kun je veranderen. ### De weg vooruit: samenwerking en eenvoud Nicole pleit niet voor een big bang-revolutie. Het gaat om praktische stappen. Het begint bij bewustwording. Bij het besef dat elke vertraging in gegevensuitwisseling een potentieel risico is. Ze zet zich in voor betere standaarden, voor systemen die met elkaar praten zonder eindeloos geklooi. En bovenal voor een cultuur waarin data delen niet wordt gezien als een administratieve last, maar als een morele plicht – de eerste stap in goede zorg. Haar drive is aanstekelijk. Omdat het niet komt uit een handboek, maar uit het leven. Ze heeft gezien wat er misgaat als de systemen falen. En nu werkt ze elke dag om te zorgen dat een ander gezin die angst en dat gevecht bespaard blijft. Het is een race tegen de klok, maar wel een die we kunnen winnen. Als we maar willen. Want uiteindelijk draait het hier niet om bytes en servers. Het draait om vertrouwen. Om de geruststelling dat wanneer jij of je dierbaren zorg nodig hebben, alle benodigde informatie beschikbaar is. Dat is de zorg waar Nicole Stolk-Luyten voor vecht. En dat is een strijd die ons allemaal aangaat.