Palliatieve Zorg: Waarom Het VPT-systeem Vastloopt

Margriet Bos · 2026-10-01

### Een waarschuwing uit Den Haag Stel je voor: je bent ongeneeslijk ziek. Je wilt thuis sterven, omringd door dierbaren. Maar het systeem dat dit mogelijk moet maken, blijkt een doolhof van regels. Dat is de realiteit die Jos de Blok, bestuurder van Buurtzorg, schetst. Tijdens het Ronde Tafelgesprek palliatieve zorg in de Tweede Kamer op 1 oktober uitte hij felle kritiek op de bekostiging via het volledig pakket thuis (vpt). Volgens De Blok is het vpt een 'weeffout' in het zorgstelsel. Het leidt tot fragmentatie, precies op het moment dat kwetsbare mensen rust en continuïteit nodig hebben. Hoe kan dat gebeuren in een land dat zo trots is op zijn zorg? ### Het probleem: schotten tussen zorgverleners Het vpt is bedoeld om mensen met een zware zorgvraag thuis te ondersteunen. Maar in de praktijk werkt het averechts. De financiering is opgeknipt in losse onderdelen: wijkverpleging, persoonlijke verzorging, verpleging, enzovoort. Elke zorgaanbieder krijgt een eigen potje. Het gevolg? Tientallen verschillende gezichten over de vloer, allemaal met eigen regels en administratie. > "Palliatieve zorg is geen puzzel van losse stukjes. Het is een naadloos geheel dat je als één team moet leveren," aldus De Blok. Voor de patiënt voelt dat als chaos. Voor de naasten is het uitputtend. En voor de zorgverleners zelf is het demotiverend. Ze willen zorg verlenen, niet worstelen met bureaucratie. ### Waarom dit iedereen raakt Misschien denk je: dit gaat over een specifieke regeling. Maar de impact is veel breder. De vergrijzing neemt toe. Steeds meer mensen willen thuis sterven. Als het systeem nu al fragmenteert, hoe gaat dat dan in de toekomst? Bovendien: de kosten lopen op. Niet omdat de zorg zelf duur is, maar omdat de coördinatie en administratie handenvol geld kosten. Geld dat beter besteed kan worden aan echte zorg. ### Wat kunnen we leren van Buurtzorg? Buurtzorg staat bekend om zijn zelfsturende teams. Geen managers, geen dikke lagen bureaucratie. Gewoon teams van verpleegkundigen die samen de zorg regelen. Dat model werkt. In de palliatieve zorg zou het net zo kunnen werken, als de financiering het toelaat. Enkele punten die De Blok aandraagt: - **Eén aanspreekpunt**: een vast team dat de hele zorgcoördinatie op zich neemt. - **Flexibele bekostiging**: niet vastgepind op losse prestaties, maar op het resultaat. - **Vertrouwen in professionals**: minder controle, meer ruimte voor eigen oordeel. ### Hoe nu verder? Het Ronde Tafelgesprek was een eerste stap. De politiek luistert. Maar er moet nog veel gebeuren. De Blok roept op tot een fundamentele herziening van het vpt. Niet morgen, maar nu. Als we niets doen, blijft de palliatieve zorg een lappendeken. En dat is oneerlijk tegenover iedereen die in zijn laatste levensfase is aangewezen op zorg. Laten we hopen dat Den Haag de urgentie voelt. Wat denk jij? Moet het vpt op de schop? Deel je gedachten in de reacties.