Waarom palliatieve zorg via vpt een gevaarlijke weeffout is
Margriet Bos ·
Luister naar dit artikel~4 min

Buurtzorg-bestuurder Jos de Blok waarschuwt: de bekostiging van palliatieve zorg via het vpt leidt tot fragmentatie en werkt averechts. Wat betekent dit voor jou als zorgprofessional?
### De waarschuwing van Jos de Blok
Stel je voor: je bent ongeneeslijk ziek en wilt thuis sterven. Je huisarts, wijkverpleegkundige en familie doen hun uiterste best. Maar het systeem werkt tegen. Dat is precies waar Jos de Blok, bestuurder van Buurtzorg, voor waarschuwt. Tijdens het Ronde Tafelgesprek palliatieve zorg in de Tweede Kamer op 1 oktober zei hij het helder: de bekostiging van palliatieve zorg via het volledig pakket thuis (vpt) is een weeffout in het zorgstelsel. Eentje die leidt tot fragmentatie.
En dat raakt niet alleen de patiënt. Het raakt iedereen die in de zorg werkt. Als jij je als professional dagelijks inzet voor kwetsbare ouderen, dan voel je die frustratie maar al te goed. Je wilt zorg op maat leveren, maar de regels en budgetten zitten in de weg.
### Wat is het probleem met vpt?
Het vpt is bedoeld om mensen met een zware zorgvraag thuis te laten wonen in plaats van in een verpleeghuis. Klinkt logisch. Maar in de palliatieve fase werkt het averechts. Waarom?
- **Schotten tussen zorgsoorten**: huisartsenzorg, wijkverpleging en palliatieve expertise vallen onder verschillende financieringsstromen. Daardoor moeten professionals telkens opnieuw uitleggen wie wat doet.
- **Administratieve last**: uren verantwoorden, indicaties aanvragen, overleggen met zorgkantoren. Tijd die je liever aan de patiënt besteedt.
- **Gebrek aan continuïteit**: als de ene zorgverlener stopt, moet de volgende opnieuw beginnen. De patiënt lijdt daaronder.
> “De bekostiging via het vpt is een weeffout in het zorgstelsel die tot fragmentatie leidt.” – Jos de Blok, Buurtzorg
### Waarom dit jou als professional raakt
Misschien denk je: dit gaat over politiek, niet over mijn werk. Maar niets is minder waar. Als jij als wijkverpleegkundige of casemanager palliatieve zorg coördineert, dan loop je dagelijks tegen deze muren aan. Je wilt een patiënt rustig laten overlijden, maar moet eerst een formulier invullen voor een extra nacht zorg. Of je wilt een specialist consulteren, maar dat valt buiten het budget.
Dat leidt tot morele stress. Je weet wat nodig is, maar kunt het niet altijd geven. En dat terwijl de vraag naar palliatieve zorg alleen maar toeneemt. Vergrijzing, meer chronisch zieken, meer mensen die thuis willen sterven. De druk op de zorg groeit.
### Hoe het anders kan
De Blok pleit niet voor meer geld, maar voor slimmere bekostiging. Denk aan:
- **Eén pot voor palliatieve zorg**: geen aparte budgetten voor huisarts, wijkverpleging en ziekenhuis. Gewoon één financieringsstroom die de hele keten dekt.
- **Vertrouwen in professionals**: minder controle, meer ruimte om naar eigen inzicht te handelen. Buurtzorg laat zien dat dit werkt.
- **Integrale bekostiging**: betaal voor uitkomsten, niet voor losse verrichtingen.
Natuurlijk is dat makkelijker gezegd dan gedaan. Zorgverzekeraars en de overheid moeten samenwerken. Maar de urgentie is hoog. Elke dag dat we wachten, lijden patiënten onnodig.
### Wat jij kunt doen
Als professional heb je een stem. Deel je ervaringen met beleidsmakers. Praat met je team over de knelpunten. En blijf vooral pleiten voor betere palliatieve zorg. Want uiteindelijk gaat het niet om systemen, maar om mensen. Mensen zoals jouw patiënten, die in hun laatste fase rust en waardigheid verdienen.
De Blok heeft gelijk: de huidige bekostiging is een weeffout. Laten we die samen herstellen.