Waarom palliatieve zorg via vpt volgens De Blok fragmenteert

Margriet Bos · 2026-10-01

## De weeffout in ons zorgstelsel Stel je voor: je bent ongeneeslijk ziek en wilt het liefst thuis je laatste tijd doorbrengen. Dat kan via het volledig pakket thuis, beter bekend als vpt. Klinkt goed, toch? Volgens Jos de Blok, bestuurder bij Buurtzorg, kleeft er alleen een groot probleem aan deze regeling. Tijdens het Ronde Tafelgesprek palliatieve zorg in de Tweede Kamer op 1 oktober was hij glashelder. De manier waarop we palliatieve zorg via het vpt bekostigen, noemt hij een weeffout. Eentje die leidt tot fragmentatie van zorg. En dat raakt mensen in hun meest kwetsbare fase van het leven. ### Wat is er precies aan de hand? Het vpt is bedoeld om mensen met een zware zorgvraag thuis te ondersteunen. Maar de bekostiging ervan is zo ingericht dat zorgaanbieders vooral betaald krijgen voor losse handelingen. Denk aan aparte tarieven voor wondzorg, medicatie toedienen of persoonlijke verzorging. Het gevolg? Zorg wordt opgeknipt in stukjes. Verschillende partijen komen over de vloer, ieder met een eigen taak. Voor de patiënt voelt dat als een optelsom van losse diensten, niet als één samenhangend geheel. Terwijl juist in de palliatieve fase continuïteit en vertrouwen zo belangrijk zijn. > "Je wilt niet dat iemand in de laatste weken van het leven te maken krijgt met vijf verschillende gezichten aan de keukentafel." — Jos de Blok ### Waarom dit professionals raakt Voor jou als professional in de persoonsalarmering en veiligheid voor ouderen is dit geen ver-van-je-bed-show. Veel van jouw cliënten krijgen op enig moment met palliatieve zorg te maken. Als die zorg versnipperd raakt, merk je dat direct: - **Meer coördinatieproblemen** tussen zorgverleners onderling - **Onveilige situaties** doordat niemand het volledige overzicht heeft - **Meer druk op mantelzorgers** die het alsnog zelf moeten oplossen - **Gemiste signalen** omdat informatie niet goed wordt overgedragen Een alarmeringssysteem kan dan een deel van de oplossing zijn, maar het lost de onderliggende structuur niet op. Technologie is een hulpmiddel, geen vervanging voor goede zorg. ### Hoe het anders kan De Blok pleit voor een bekostiging die uitgaat van de zorgvraag als geheel, niet van losse verrichtingen. Dat betekent: één aanspreekpunt, één plan, één team dat de regie houdt. In de praktijk zou dat bijvoorbeeld kunnen via een vast bedrag per patiënt per maand, waarbinnen alle benodigde zorg wordt geleverd. Dat vraagt wel iets van de organisatie. Zorgaanbieders moeten kunnen samenwerken zonder dat ze elkaar financieel tegenwerken. En er moet ruimte zijn voor de tijd die echt contact kost. Want palliatieve zorg is meer dan handelingen afvinken. ### Wat jij hiermee kunt Misschien denk je: mooi verhaal, maar wat moet ik ermee? Toch is er een concrete les. Als jij met cliënten en hun families praat over veiligheid en alarmering, kun je ook het gesprek aangaan over hoe de zorg rondom hen is geregeld. - Vraag wie het aanspreekpunt is bij meerdere zorgverleners - Wijs op het belang van één duidelijk zorgplan - Signaleer wanneer een cliënt tussen wal en schip dreigt te vallen - Denk mee over slimme combinaties van technologie en menselijke zorg Het debat in de Tweede Kamer laat zien dat er beweging is. De vraag is alleen hoe snel die beweging gaat. Voor de mensen die het betreft, kan het niet snel genoeg. Wil je meer weten over hoe je cliënten ondersteunt in de laatste fase? Blijf dan vooral het gesprek voeren, zowel binnen je team als met de zorgverzekeraar. Want uiteindelijk bepaalt de bekostiging hoe de zorg er in de praktijk uitziet.