Overheid profiteert van zorgtrajecten statushouders, maar weigert te betalen

Margriet Bos · 2026-09-23

### De rekening komt elders te liggen Stel je voor: je hebt een groot tekort aan verpleegkundigen. Je start een succesvol traject om statushouders op te leiden voor de zorg. Het werkt. Mensen stromen door naar banen. Iedereen blij. Maar dan blijkt dat de overheid flink profiteert van die aanpak, terwijl zij weigert om financieel bij te dragen. Dat is precies wat er gebeurt volgens een businesscase van het UMCG-project 'Nieuwkomers in hun kracht', uitgevoerd door stichting Het Potentieel Pakken. Het project laat zien dat het opleiden van statushouders voor de zorg niet alleen sociaal waardevol is, maar ook economisch rendabel. De baten zijn echter scheef verdeeld. De rijksoverheid int extra belastingen en bespaart op uitkeringen, maar draait niet op voor de kosten. Die kosten komen nu voor rekening van zorgaanbieders en filantropen. Zij betalen de rekening, terwijl de overheid de winst pakt. ### Waarom dit problematisch is De zorg kampt met hardnekkige personeelstekorten. Tegelijkertijd zijn er veel statushouders met een achtergrond in de zorg of de ambitie om er te werken. Het project 'Nieuwkomers in hun kracht' bewijst dat gerichte trajecten werken. De deelnemers leren de taal, doen praktijkervaring op en stromen uiteindelijk door naar betaald werk. Maar zonder structurele financiering blijft het bij losse initiatieven. Zorgaanbieders en filantropen springen nu in het gat dat de overheid laat vallen. Dat is niet houdbaar. Als de overheid echt werk wil maken van het oplossen van de personeelstekorten, zal ze moeten investeren in dit soort trajecten. Anders blijven het druppels op een gloeiende plaat. > "De baten van speciale trajecten om statushouders aan het werk te krijgen in de zorg gaan vooral naar de rijksoverheid, maar die weigert financieel bij te dragen. Zorgaanbieders en filantropen betalen nu." – Het Potentieel Pakken ### Hoe het anders kan Er zijn verschillende manieren waarop de overheid wél kan bijdragen. Denk aan: - **Subsidies** voor zorginstellingen die statushouders opleiden. - **Belastingvoordelen** voor werkgevers die investeren in nieuwkomers. - **Structurele financiering** van taal- en vakopleidingen. - **Publiek-private samenwerking** waarin kosten en baten eerlijk worden gedeeld. Het mes snijdt aan twee kanten: de overheid bespaart op uitkeringen en int meer belasting, terwijl de zorg sector versterkt wordt. En niet te vergeten: statushouders krijgen een eerlijke kans op de arbeidsmarkt. ### Wat betekent dit voor de ouderenzorg? De vergrijzing zet de zorg verder onder druk. Persoonsalarmering en veiligheid voor ouderen zijn thema's die steeds belangrijker worden. Als er te weinig verpleegkundigen zijn, komt de kwaliteit van zorg in gevaar. Het opleiden van statushouders voor de zorg is dus niet alleen een kwestie van sociale rechtvaardigheid, maar ook van houdbaarheid van onze zorg. Voor professionals in de ouderenzorg, zoals jij, is het belangrijk om te weten dat er initiatieven zijn die werken. Maar ook dat de financiering ervan onzeker is. Door hier aandacht voor te vragen, kun je bijdragen aan een oplossing. ### Conclusie Het is tijd dat de overheid haar verantwoordelijkheid neemt. De baten van deze trajecten zijn duidelijk. Nu de kosten nog. Zorgaanbieders en filantropen kunnen niet blijven betalen voor iets waar de hele samenleving profijt van heeft. Laten we ervoor zorgen dat succesvolle projecten zoals 'Nieuwkomers in hun kracht' niet stranden door een gebrek aan durf en daadkracht bij de overheid.