Overheid Profiteert van Zorgtrajecten Statushouders, maar Laat de Rekening aan Anderen
Margriet Bos ·
Luister naar dit artikel~4 min

De overheid profiteert van zorgtrajecten voor statushouders, maar weigert mee te betalen. Zorgaanbieders en filantropen draaien op voor de kosten, terwijl de baten naar Den Haag vloeien. Een businesscase van het UMCG-project onthult deze scheve situatie.
### De kloof tussen winst en verantwoordelijkheid
Stel je voor: je hebt een plan dat perfect werkt. Statushouders worden opgeleid tot verpleegkundige, een beroep waar we schreeuwend om verlegen zitten. Iedereen wint. De nieuwkomer krijgt een toekomst, de zorg krijgt handen aan het bed, en de overheid? Die ziet de belastinginkomsten stijgen en de uitkeringslasten dalen. Maar er is één addertje onder het gras: de overheid weigert mee te betalen aan de opleiding. Dat blijkt uit een businesscase van het UMCG-project 'Nieuwkomers in hun kracht', uitgevoerd door stichting Het Potentieel Pakken.
Het is een beetje alsof je een tuin aanlegt die prachtig bloeit, maar de buurman weigert om zaad te betalen terwijl hij wel de vruchten plukt. Zorgaanbieders en filantropen betalen nu de rekening, terwijl de grootste financiële voordelen naar de rijksoverheid vloeien. Klinkt dat eerlijk? Niet echt, toch?
### Waarom de overheid zou moeten bijdragen
De cijfers liegen er niet om. Uit de businesscase blijkt dat de overheid per deelnemer duizenden euro's bespaart aan uitkeringen en extra belastinginkomsten ontvangt. Denk aan een bedrag van €15.000 tot €20.000 per traject. Bij honderden deelnemers loopt dat op tot miljoenen. Toch blijft een bijdrage van de overheid uit. Ondertussen draaien zorginstellingen en filantropen op voor de kosten van opleiding, begeleiding en taalonderwijs.
> "Het is wrang dat de partijen die het minst profiteren, het meest betalen. De overheid zou hier een voorbeeld moeten nemen aan landen als Duitsland, waar ze wel investeren in dit soort trajecten," aldus een betrokkene bij het project.
Dat wringt, zeker in een tijd waarin de zorg om mensen snakt. Elke verpleegkundige die we opleiden is er één. Maar zonder structurele financiering blijft het bij losse initiatieven. En dat is zonde, want het concept werkt.
### Hoe het project in de praktijk werkt
Het project 'Nieuwkomers in hun kracht' is geen vaag plan. Het is een bewezen aanpak. Statushouders met een achtergrond in de zorg – of met de ambitie om daarin te werken – krijgen een intensief traject. Denk aan:
- Taalonderwijs op maat, gericht op medische terminologie.
- Stages en begeleiding door ervaren verpleegkundigen.
- Een versnelde opleiding tot verpleegkundige op mbo- of hbo-niveau.
- Persoonlijke coaching om cultuurverschillen te overbruggen.
Het resultaat? Deelnemers stromen binnen een jaar door naar een betaalde baan in de zorg. Ze verdienen hun eigen brood, dragen bij aan de samenleving en vullen de gaten in de roosters. Iedereen blij. Behalve de overheid, die weigert de portemonnee te trekken.
### De rol van zorgaanbieders en filantropen
Zorgaanbieders zoals ziekenhuizen en verpleeghuizen betalen nu het leeuwendeel. Zij zien het als een investering in hun toekomst. Maar het is niet houdbaar om alles op hun bord te leggen. Filantropische fondsen springen bij, maar ook dat is geen structurele oplossing. Op den duur zullen deze partijen afhaken als de overheid blijft weigeren.
Wat nodig is, is een landelijk fonds of een subsidieregeling. De overheid zou de kosten voor haar rekening moeten nemen, juist omdat zij het meest profiteert. Het is een kwestie van eerlijk delen. En van visie: durf te investeren in mensen die onze zorg overeind houden.
### Wat dit betekent voor de toekomst van de zorg
De vergrijzing neemt toe. De vraag naar zorgmedewerkers explodeert. Tegelijkertijd hebben we een groep gemotiveerde nieuwkomers die niets liever willen dan aan de slag. Als we hen niet opleiden, verspillen we talent en laten we de zorg in de steek. De overheid moet haar verantwoordelijkheid nemen. Niet alleen omdat het eerlijk is, maar omdat het noodzakelijk is.
Kortom: de overheid profiteert, maar betaalt niet mee. Dat moet veranderen. Zorgaanbieders en filantropen kunnen niet blijven opdraaien voor een probleem dat de overheid zou moeten oplossen. Het is tijd voor een eerlijke bijdrage. Want uiteindelijk wint iedereen als we samen investeren in de zorg van morgen.