Overheid profiteert van zorgtrajecten statushouders, maar betaalt zelf niet mee

·
Luister naar dit artikel~4 min
Overheid profiteert van zorgtrajecten statushouders, maar betaalt zelf niet mee

De baten van zorgtrajecten voor statushouders gaan naar de overheid, maar die betaalt niet mee. Zorgaanbieders en filantropen draaien op voor de kosten. Een scheve verdeling die om een oplossing vraagt.

Het is een bekend liedje aan het worden: er is een groot tekort aan verpleegkundigen, er zijn mensen die graag willen werken, en er is een project dat hen opleidt. Maar als het op de rekening aankomt, kijkt de overheid opeens de andere kant op. ### Wie betaalt de rekening? Uit een businesscase van het UMCG-project 'Nieuwkomers in hun kracht' blijkt dat de baten van speciale trajecten om statushouders aan het werk te krijgen vooral naar de rijksoverheid gaan. Denk aan minder uitkeringen, meer belastinginkomsten en lagere kosten in de zorg. Toch weigert diezelfde overheid financieel bij te dragen aan de trajecten zelf. Zorgaanbieders en filantropen betalen nu de rekening. Zij investeren in opleidingen, begeleiding en taalonderwijs, terwijl de winst elders neerslaat. Dat voelt scheef, zeker in een sector waar de nood hoog is. ### Waarom dit uitmaakt voor de zorg De zorg kampt met een nijpend personeelstekort. Tegelijkertijd zijn er duizenden statushouders met een achtergrond in de zorg of de ambitie om er te werken. Projecten zoals 'Nieuwkomers in hun kracht' laten zien dat het kan: met de juiste begeleiding stromen mensen door naar een baan als verpleegkundige of zorgmedewerker. Maar zonder structurele financiering blijft het bij losse initiatieven. En dat is zonde, want de maatschappelijke opbrengst is groot. Niet alleen in euro's, maar ook in mensenlevens. Mensen krijgen een kans om mee te doen, bouwen een netwerk op en dragen bij aan een sector die hen hard nodig heeft. ### Een scheve verdeling Het is niet zo dat de overheid helemaal niets doet. Er zijn subsidies en regelingen, maar die zijn vaak tijdelijk en versnipperd. De businesscase laat zien dat een investering van bijvoorbeeld € 10.000 per deelnemer zich binnen enkele jaren terugverdient. Toch blijft het lastig om dat geld los te krijgen. > "De baten zijn collectief, maar de kosten liggen bij een paar partijen. Dat is geen houdbare situatie," aldus een betrokkene bij het project. Zorgaanbieders kiezen er nu voor om zelf te investeren, soms met hulp van filantropische fondsen. Maar dat is geen structurele oplossing. Zonder overheidssteun blijven deze trajecten kwetsbaar en afhankelijk van de goodwill van enkelen. ### Wat kun jij doen? Als professional in de ouderenzorg of persoonsalarmering zie je dagelijks hoe belangrijk goed opgeleid personeel is. Je kunt op verschillende manieren bijdragen: - Deel succesverhalen van statushouders die aan het werk zijn gegaan in de zorg. - Vraag aandacht voor dit onderwerp bij gemeenten en zorgverzekeraars. - Steun lokale initiatieven die mensen met een migratieachtergrond begeleiden naar werk. - Denk mee over slimme financieringsmodellen, zoals publiek-private samenwerking. Het probleem is niet onoplosbaar. Maar het vraagt om een eerlijke verdeling van lusten en lasten. De overheid profiteert, dus waarom betaalt ze niet mee? ### Verder kijken dan de cijfers Uiteindelijk gaat het niet alleen om geld. Het gaat om mensen die een nieuw leven opbouwen en tegelijkertijd onze zorg overeind houden. Als we willen dat de zorg toekomstbestendig is, moeten we durven investeren in de mensen die haar draaiende houden. En dat begint bij eerlijke keuzes. Wil je meer weten over hoe persoonsalarmering en veiligheid voor ouderen samenhangen met voldoende en goed opgeleid personeel? Blijf op de hoogte van onze artikelen en deel jouw ervaringen.