Overheid Profiteert van Zorgtrajecten Statushouders, maar Betaalt Niet Mee
Margriet Bos ·
Luister naar dit artikel~3 min

De baten van zorgtrajecten voor statushouders gaan vooral naar de overheid, maar die betaalt niet mee. Zorgaanbieders en filantropen draaien op voor de kosten.
### De overheid als stille winnaar
Stel je voor: je bent een statushouder met een droom om in de zorg te werken. Je volgt een speciaal traject, leert de taal en de kneepjes van het vak. Je gaat aan de slag in een sector die staat te springen om personeel. Iedereen blij? Bijna. Want de partij die het meest profiteert – de rijksoverheid – draagt financieel niets bij. Dat blijkt uit een businesscase van het UMCG-project 'Nieuwkomers in hun kracht', uitgevoerd door stichting Het Potentieel Pakken.
Het is een beetje alsof je samen een feest organiseert. De een regelt de muziek, de ander het eten, en de overheid? Die komt gratis binnen, eet mee en vertrekt zonder af te rekenen. Zorgaanbieders en filantropen betalen nu de rekening, terwijl de baten vooral bij de overheid terechtkomen.
### Waarom de overheid zou moeten bijdragen
De voordelen van deze trajecten zijn glashelder. Statushouders krijgen een kans op werk, zorginstellingen vinden eindelijk personeel in tijden van tekorten, en de overheid int extra belastingen en bespaart op uitkeringen. Toch weigert Den Haag om financieel bij te dragen. Dat wringt.
- **Extra belastinginkomsten:** Werkende statushouders betalen inkomstenbelasting en premies.
- **Minder uitkeringskosten:** Ze vallen niet langer terug op een bijstandsuitkering.
- **Verlichting van de zorgtekorten:** Er komen meer handen aan het bed.
- **Maatschappelijke integratie:** Werk bevordert taalvaardigheid en sociale contacten.
Kortom, de maatschappelijke baten zijn enorm. Het is dan ook niet meer dan logisch dat de overheid een deel van de kosten op zich neemt. Zeker omdat de trajecten zichzelf op termijn terugverdienen.
> "De overheid profiteert, maar betaalt niet mee. Dat is niet alleen oneerlijk, het is ook nog eens onverstandig." – Een betrokken zorgbestuurder
### Hoe nu verder?
Zorgaanbieders en filantropen betalen momenteel de kosten. Dat is bewonderenswaardig, maar niet houdbaar op de lange termijn. Willen we structureel meer statushouders in de zorg krijgen, dan zal de overheid over de brug moeten komen.
Denk aan een constructie waarbij de overheid de kosten voor haar rekening neemt en terugverdient via extra belastinginkomsten. Of een fonds waaruit deze trajecten worden gefinancierd. Het geld is er, het is een kwestie van prioriteiten stellen.
### Wat jij kunt doen
Als professional in de persoonsalarmering en veiligheid voor ouderen zie je dagelijks de gevolgen van personeelstekorten. Misschien werk je zelf met statushouders die een carrière in de zorg ambiëren. Dan weet je hoe waardevol deze trajecten zijn.
Je kunt je stem laten horen. Deel dit verhaal, praat erover met collega's en beleidsmakers. Samen kunnen we druk uitoefenen op de politiek. Want uiteindelijk gaat het om meer dan geld: het gaat om mensen die een nieuw leven opbouwen en om ouderen die de zorg krijgen die ze verdienen.
Het is tijd dat de overheid haar verantwoordelijkheid neemt. Niet alleen omdat het eerlijk is, maar omdat het werkt.