Overheid profiteert van zorgtrajecten statushouders, maar betaalt zelf niet mee

Margriet Bos · 2026-09-23

Het is een situatie die je hoofd doet kraken. Speciale trajecten om statushouders aan het werk te krijgen in de zorg leveren de overheid miljoenen op. Toch weigert Den Haag om financieel bij te dragen. Zorgaanbieders en filantropen betalen de rekening. Dat blijkt uit een businesscase van het UMCG-project 'Nieuwkomers in hun kracht', uitgevoerd door stichting Het Potentieel Pakken. De cijfers laten een pijnlijke waarheid zien: de baten gaan naar de rijksoverheid, de kosten blijven hangen bij de zorgsector zelf. ### Hoe kan dit gebeuren? Het antwoord zit in hoe we onze overheidsfinanciën hebben ingericht. Wanneer een statushouder via een speciaal traject aan het werk gaat in de zorg, levert dat de overheid direct geld op. Denk aan minder uitkeringen en meer belastinginkomsten. Maar de kosten voor opleiding, begeleiding en coaching? Die liggen bij de zorginstellingen. Het UMCG rekende het door. Voor elke geïnvesteerde euro krijgt de overheid er meerdere terug. Toch is er geen regeling die dat geld terugsluist naar de plek waar het werk wordt gedaan. ### Wie draaien er nu op? Zorgaanbieders dus. En filantropen die de trajecten mogelijk maken. Zij betalen voor iets waar de hele samenleving profijt van heeft. Dat voelt scheef, en dat is het ook. > "De overheid incasseert de winst, maar laat de rekening aan anderen," zo vat Het Potentieel Pakken het samen. Ondertussen kampen zorginstellingen met enorme personeelstekorten. Elke nieuwe verpleegkundige is er één. Elk traject dat een statushouder naar een baan in de zorg begeleidt, is pure winst voor de patiëntenzorg. ### Waarom dit niet alleen oneerlijk is, maar ook onverstandig Je kunt het zien als een huis dat je verbouwt, maar waarbij de aannemer zelf de materialen moet betalen. Op korte termijn lukt dat misschien. Op lange termijn stopt de aannemer ermee. Zo werkt het ook hier. Als zorgaanbieders en filantropen blijven opdraaien voor de kosten, drogen de trajecten op. En dan verliezen we niet alleen de investering, maar ook de mensen die zo hard nodig zijn. De oplossing is simpel: de overheid zou moeten meebetalen aan de trajecten die haar zoveel geld opleveren. Een potje waaruit zorginstellingen worden gecompenseerd. Of een subsidieregeling die de businesscase volgt. ### Wat kun jij hiermee? Misschien werk je in de zorg, of ken je iemand die dat doet. Misschien ben je zelf statushouder en zoek je een weg naar werk. Of je bent gewoon iemand die het oneerlijk vindt. Wat je ook doet, dit is een verhaal om te delen. Want zolang de overheid wegkijkt, blijven zorgaanbieders en filantropen betalen voor iets waar wij allemaal beter van worden. En dat is geen duurzame manier om de zorg overeind te houden. Het is tijd dat de overheid haar verantwoordelijkheid neemt. Niet met mooie woorden, maar met geld. Want wie profiteert, mag ook best meebetalen.