Overheid Profiteert van Zorgtrajecten voor Statushouders, maar Laat de Rekening Aan Anderen

ยท
Luister naar dit artikel~3 min
Overheid Profiteert van Zorgtrajecten voor Statushouders, maar Laat de Rekening Aan Anderen

De overheid profiteert van zorgtrajecten voor statushouders, maar weigert mee te betalen. Zorgaanbieders en filantropen draaien op voor de kosten, terwijl Den Haag de baten int. Een businesscase van het UMCG-project onthult deze scheve verdeling.

### Een succesverhaal met een bittere nasmaak Stel je voor: je hebt een baan gevonden in de zorg, een sector die staat te springen om personeel. Je bent opgeleid, begeleid en klaar om bij te dragen. Maar de rekening voor dat traject? Die blijft liggen bij zorgaanbieders en filantropen. De overheid profiteert, maar weigert mee te betalen. Dat blijkt uit een businesscase van het UMCG-project 'Nieuwkomers in hun kracht', uitgevoerd door stichting Het Potentieel Pakken. Het project leidt statushouders op voor banen in de zorg, maar de financiering is scheef verdeeld. De baten gaan naar Den Haag, de lasten naar het veld. ### Wie betaalt de rekening? Zorgaanbieders en filantropen betalen nu de kosten van deze trajecten. Zij investeren in mensen, in opleiding en begeleiding, terwijl de overheid de vruchten plukt: meer werkenden, minder uitkeringen, hogere belastinginkomsten. Het is een klassiek voorbeeld van privatisering van kosten en socialisering van baten. - **Zorgaanbieders** draaien op voor de opleidingskosten. - **Filantropen** springen bij waar de overheid wegblijft. - **De overheid** int de belastingen en bespaart op uitkeringen. > "De overheid profiteert, maar betaalt niet mee. Dat is niet alleen oneerlijk, het is ook kortzichtig," aldus een betrokkene bij het project. ### Waarom dit iedereen aangaat De zorg kampt met enorme tekorten. Elk jaar blijven er duizenden vacatures onvervuld. Tegelijkertijd zitten er tienduizenden statushouders met een zorgachtergrond werkloos thuis. Het project 'Nieuwkomers in hun kracht' bewijst dat het anders kan: in een paar maanden tijd worden zij klaargestoomd voor een baan in de zorg. Maar zonder structurele financiering blijft het bij losse initiatieven. En dat terwijl de overheid jaarlijks miljarden uitgeeft aan arbeidsmarktprogramma's die vaak minder effectief zijn. Het is tijd om de rollen om te draaien: laat de overheid investeren in wat werkt. ### Hoe het anders kan Er zijn verschillende oplossingen denkbaar: - **Subsidies** voor zorgaanbieders die statushouders opleiden. - **Belastingkorting** voor filantropen die bijdragen. - **Cofinanciering** door de overheid, zodat de kosten eerlijk worden gedeeld. Het UMCG-project laat zien dat het werkt. De deelnemers stromen uit naar banen, ze blijven aan het werk en ze dragen bij aan de samenleving. Waarom zou de overheid dan niet meebetalen? Het is een investering die zich dubbel en dwars terugbetaalt. ### Conclusie De overheid moet haar verantwoordelijkheid nemen. Profiteren van succesvolle trajecten zonder bij te dragen is niet houdbaar. Zorgaanbieders en filantropen kunnen niet blijven opdraaien voor de kosten. Het is tijd voor een eerlijke verdeling: wie de baten plukt, betaalt ook de rekening. Wil je meer weten over dit project? Neem contact op met stichting Het Potentieel Pakken of het UMCG.