Overheid profiteert, maar laat zorg en filantropen betalen

Margriet Bos · 2026-09-23

### De rekening komt elders te liggen Stel je voor: je hebt een prachtig plan om mensen op te leiden voor de zorg, een sector die schreeuwt om personeel. De overheid plukt de vruchten, maar als het gaat om de kosten, haakt diezelfde overheid af. Dat is precies wat er gebeurt met het project 'Nieuwkomers in hun kracht' van het UMCG, uitgevoerd door stichting Het Potentieel Pakken. Uit een businesscase blijkt dat de baten van dit soort trajecten vooral naar de rijksoverheid gaan. Denk aan extra belastinginkomsten en minder uitkeringen. Maar de overheid weigert financieel bij te dragen. Het zijn nu de zorgaanbieders en filantropen die de rekening betalen. En dat wringt. ### Waarom dit zo oneerlijk voelt Het is een bekend patroon: de lusten zijn voor de overheid, de lasten voor de uitvoerders. Zorginstellingen kampen met personeelstekorten en willen niets liever dan statushouders een kans geven. Maar zonder steun van de overheid blijft het een druppel op een gloeiende plaat. > “We zien dat de overheid graag de vruchten plukt, maar als het gaat om investeren, haakt men af. Dat is niet houdbaar.” – een betrokkene bij het project. De businesscase laat zien dat elke geïnvesteerde euro zich dubbel en dwars terugverdient. Toch blijft overheidssteun uit. Zorgaanbieders en filantropen springen in het gat, maar zij kunnen niet blijven opdraaien voor een structureel probleem. ### Hoe het anders kan Willen we echt iets doen aan de tekorten in de zorg, dan moet de overheid meebetalen. Dat kan op verschillende manieren: - **Cofinanciering:** de overheid draagt een deel van de kosten, zodat het voor zorgaanbieders haalbaar wordt. - **Subsidies:** gerichte subsidies voor opleidingstrajecten, zodat instellingen niet alles zelf hoeven te betalen. - **Langdurige commitment:** niet elk jaar opnieuw hoeven bedelen om geld, maar een meerjarige aanpak. Het is niet alleen eerlijk, het is ook nog eens slim. Want uiteindelijk profiteert de hele samenleving van meer verpleegkundigen en minder afhankelijkheid van uitkeringen. ### Wat betekent dit voor jou? Als professional in de ouderenzorg of persoonsalarmering zie je dagelijks hoe belangrijk goed opgeleid personeel is. Misschien werk je zelf met statushouders die een carrière in de zorg ambiëren. Dan voel je de frustratie: het potentieel is er, de wil is er, maar het geld niet. Toch zijn er ook successen. Waar het lukt, zie je dat deelnemers uitstromen naar betaald werk en hun plek vinden in de zorg. Dat geeft hoop. Maar zonder structurele steun blijft het bij losse projecten. ### De bal ligt bij de overheid De overheid moet haar verantwoordelijkheid nemen. Niet alleen omdat het eerlijk is, maar omdat het noodzakelijk is. De zorg kan niet zonder nieuw talent. En statushouders verdienen een eerlijke kans. Laten we dus blijven pleiten voor eerlijke financiering. Zodat degenen die profiteren, ook meebetalen. En zodat we samen bouwen aan een zorgsector die klaar is voor de toekomst.