Waarom de ophef over één-op-één jeugdzorg niet klopt

Margriet Bos · 2026-09-09

## De onbegrijpelijke ophef in Den Haag Je hebt vast de krantenkoppen gezien: het aantal kinderen met een-op-een begeleiding in de jeugdzorg is flink gestegen. Den Haag is in rep en roer. Maar volgens Ingrid Widdershoven, bestuurder bij VGN, is die verontwaardiging misplaatst. Sterker nog, ze noemt het een "schrikreactie" van minister Sterk. En eerlijk? Als je de cijfers en het beleid van de afgelopen jaren bekijkt, is die reactie inderdaad moeilijk te volgen. ### Jarenlang beleid zonder alternatieven Wat is er aan de hand? Al jaren wordt er ingezet op het afbouwen van gesloten jeugdzorg. Het idee: kinderen horen niet in een gesloten instelling, ze verdienen een plek in de samenleving. Een nobel streven. Maar wat is er gebeurd? Er zijn onvoldoende alternatieven gecreëerd. Geen passende plekken in de open jeugdzorg, geen goede ambulante begeleiding, geen netwerk rondom het kind. Dan is het niet verrassend dat er meer één-op-één begeleiding nodig is. Je kunt een kind niet zomaar loslaten zonder vangnet. Widdershoven zegt het treffend: "Je kunt niet blijven afbreken zonder op te bouwen." En dat is precies waar het misgaat. De focus lag op het sluiten van instellingen, maar niet op het bouwen van een stevig alternatief. Het gevolg: meer kinderen die intensieve begeleiding nodig hebben, en dus meer één-op-één zorg. Dat is geen falen van de jeugdzorg, het is een logisch gevolg van beleid dat niet doordacht was. ### Wat de cijfers niet vertellen De ophef richt zich op het hoge aantal kinderen met één-op-één begeleiding. Maar wat zeggen die cijfers echt? Ze zeggen vooral dat we te maken hebben met een groep kwetsbare kinderen die niet zonder hulp kunnen. Kinderen die anders tussen wal en schip vallen. De roep om deze begeleiding te verminderen zonder oplossingen te bieden, is dan ook kortzichtig. Het is alsof je een pleister van een wond haalt zonder de wond te behandelen. > "De schrikreactie van minister Sterk is misplaatst. We moeten niet terug naar gesloten jeugdzorg, maar juist investeren in goede alternatieven." – Ingrid Widdershoven ### De weg vooruit Wat is dan de oplossing? Volgens Widdershoven moeten we niet terug naar de gesloten jeugdzorg, maar juist investeren in kleinschalige voorzieningen, gezinshuizen en intensieve ambulante begeleiding. En dat kost geld en tijd. Maar het is de enige duurzame weg. Als we blijven beknibbelen op de jeugdzorg, blijven de problemen zich opstapelen. Uiteindelijk betalen we de prijs, niet alleen in euro's, maar ook in mensenlevens. ### Conclusie De ophef in Den Haag over één-op-één begeleiding is begrijpelijk als je alleen naar de kosten kijkt. Maar als je kijkt naar de kinderen achter die cijfers, naar het beleid van de afgelopen jaren, dan is de conclusie helder: dit is geen verrassing. Het is een logisch gevolg van keuzes die zijn gemaakt. Laten we dus niet wijzen naar de jeugdzorg, maar naar degenen die de alternatieven hadden moeten regelen. Alleen dan kunnen we echt vooruit. *Wil je meer weten over dit onderwerp? Houd onze artikelen in de gaten voor de laatste ontwikkelingen in de jeugdzorg en ouderenzorg.*