De onzichtbare barrière voor grotere zorgcontracten: waarom salaris de sleutel is

Margriet Bos · 2026-07-27

### De harde realiteit van deeltijdwerken in de zorg Ondanks alle projecten en enthousiasme, werken zorgmedewerkers nog steeds in dezelfde mate in deeltijd. In zes jaar tijd is er vrijwel niets veranderd. Dat is opvallend, want er wordt veel gesproken over het vergroten van contracten. Maar de cijfers liegen niet: het aantal uren dat zorgprofessionals per week werken, blijft stabiel. En dat terwijl de druk op de zorg alleen maar toeneemt. Waarom lukt het niet om medewerkers te verleiden tot meer uren? Het antwoord is complexer dan je denkt. Het gaat niet alleen om geld, maar ook om werkdruk, flexibiliteit en waardering. Toch blijkt uit meerdere onderzoeken dat salaris een cruciale rol speelt. Een hoger loon kan de motivatie om extra uren te draaien aanzienlijk vergroten. ### Waarom salaris de grootste drijfveer is Uit een recente poll onder zorgmedewerkers bleek dat een meerderheid een hoger salaris ziet als de belangrijkste reden om hun contract uit te breiden. Dat is logisch: als je 32 uur werkt, maar eigenlijk 36 uur zou willen werken, moet die extra inspanning wel lonen. Met de huidige tarieven is de financiële prikkel vaak te klein. - Een hoger bruto-uurloon maakt het aantrekkelijker om extra diensten te draaien. - Zorgmedewerkers geven aan dat ze meer uren willen, maar alleen als het financieel voordeel duidelijk is. - Salarisverhoging kan ook het gevoel van waardering vergroten, wat de motivatie verder stimuleert. Toch is salaris niet de enige factor. Flexibele roosters, betere ondersteuning en minder administratieve lasten spelen ook mee. Maar zonder een aantrekkelijk salaris blijven die andere verbeteringen vaak onderbelicht. ### De rol van werkdruk en balans Een veelgehoord argument tegen grotere contracten is de werkdruk. Zorgmedewerkers vrezen dat meer uren leiden tot meer stress en een slechtere balans tussen werk en privé. Dat is een terechte zorg. Maar als het salaris hoger is, kunnen medewerkers zich beter voorstellen dat ze de extra uren aankunnen. Ze weten dat ze er financieel op vooruitgaan, wat de mentale belasting wat kan verlichten. Bovendien blijkt uit gesprekken met zorgprofessionals dat ze vaak bereid zijn om meer te werken, als de organisatie maar meedenkt over flexibiliteit. Denk aan deeltijdcontracten die je kunt combineren met thuiswerk of zelf ingeplande diensten. Dat maakt het aantrekkelijker om een stap te zetten. ### Wat betekent dit voor de zorgsector? De zorgsector staat voor een enorme uitdaging. Het tekort aan personeel groeit, en de vraag naar zorg neemt toe. Grotere contracten kunnen een deel van de oplossing zijn. Maar dan moeten werkgevers wel investeren in salaris. Niet alleen om nieuwe medewerkers aan te trekken, maar ook om bestaande medewerkers te behouden en te motiveren. Uit cijfers van het CBS blijkt dat de gemiddelde zorgmedewerker in Nederland ongeveer € 3.200 bruto per maand verdient bij een fulltime dienstverband. Dat is niet laag, maar wel relatief ten opzichte van de werkdruk en verantwoordelijkheden. Een verhoging van 10% zou al een groot verschil kunnen maken. Dat betekent dat een fulltime medewerker € 350 extra per maand zou verdienen. Dat is een serieuze stimulans. ### Conclusie: salaris is de sleutel, maar niet de enige Het is duidelijk dat een hoger salaris een belangrijke rol speelt in het vergroten van contracten in de zorg. Maar het is geen wondermiddel. Werkgevers moeten ook investeren in een betere werk-privébalans, minder bureaucratie en meer flexibiliteit. Alleen dan kunnen ze medewerkers echt verleiden om meer uren te draaien. Dus, ja: een hoger salaris is de sleutel tot grotere contracten. Maar die sleutel moet wel in een goed slot passen. En dat slot is een werkplek waar medewerkers zich gewaardeerd en ondersteund voelen.