De Onverwachte Prijs van Samenwerking: Drie Ziekenhuizen versus ChipSoft

Margriet Bos · 2026-09-28

Het leek een geweldig plan: drie noordelijke ziekenhuizen die samen één Elektronisch Patiënten Dossier (EPD) zouden delen. Meer efficiëntie, minder gedoe, betere zorg. Maar wat begon als een ambitieuze stap vooruit, is veranderd in een juridische achtbaan waar maar geen einde aan lijkt te komen. Het conflict met softwareleverancier ChipSoft sleept zich voort, en de gevolgen zijn voor iedereen voelbaar. ### Waar Liep Het Eigenlijk Spaak? Het idee was simpel en logisch. Door de krachten te bundelen, konden de ziekenhuizen kosten besparen en de zorg voor patiënten soepeler laten verlopen. Geen gedoe meer met verschillende systemen als iemand van het ene naar het andere ziekenhuis moest. In theorie klopte het volledig. Maar in de praktijk botste de wens voor samenwerking al snel met de harde realiteit van contracten, licenties en intellectueel eigendom. De details zijn complex, maar de kern is dit: wie heeft het recht op welke data, en onder welke voorwaarden mag software worden gebruikt? ChipSoft en de ziekenhuizen bleken daar heel verschillend over te denken. ### De Menselijke Kant van de Vertraging Laten we het niet alleen over contracten hebben. Dit gaat over mensen. De medewerkers in de ziekenhuizen zijn degenen die dag in, dag uit met deze systemen moeten werken. Zij zagen de voordelen van een gezamenlijk EPD voor zich. Minder tijd kwijt aan administratie, meer tijd voor patiënten. Nu het project maanden vertraging heeft opgelopen en de kosten blijven oplopen, is de frustratie groot. Toch, en dat is bewonderenswaardig, geven ze de moed niet op. Het enthousiasme voor het uiteindelijke doel – betere zorg – is er nog steeds. Ze zetten hun schouders eronder, terwijl de onzekerheid over de afloop als een donkere wolk boven het project hangt. De gevolgen zijn concreet: - Flinke vertraging in de implementatie, waardoor de geplande efficiëntiewinst nog ver weg is. - Hoge extra kosten, waarvan het bedrag in de honderdduizenden euro's kan lopen. - Een constante bron van stress en onzekerheid voor het management en de betrokken IT-teams. - Het risico dat het vertrouwen van patiënten in digitale zorgsystemen een deuk oploopt. "We hadden dit graag anders gezien," zou een betrokkene kunnen zeggen. "De energie die nu in juridische procedures gaat, hadden we liever gestoken in het verbeteren van de zorg." Het is een treffende uitspraak die de kern van het probleem raakt: wanneer samenwerking strandaat op juridisch niveau, verliezen alle partijen. ### Wat Kunnen Andere Organisaties Hiervan Leren? Deze situatie is een les voor elk groot samenwerkingsproject, zeker in de zorgsector. Ambities zijn prachtig, maar de basis moet waterdicht zijn. Dat betekent: heel helde afspraken maken voordat je begint. Niet alleen over de techniek, maar juist over de rechten en plichten. Wat gebeurt er als er meningsverschillen ontstaan? Hoe los je die op zonder meteen naar de rechter te moeten? Het is saaier werk dan het bedenken van visionaire plannen, maar minstens zo belangrijk. Deze casus laat zien dat digitale transformatie niet alleen een technologische uitdaging is. Het is net zo goed een juridische en organisatorische. Je kunt het beste systeem ter wereld willen, maar als de contractuele fundamenten niet deugen, kom je niet van de grond. Voor de drie noordelijke ziekenhuizen is de weg naar een gezamenlijk EPD nu een stuk langer en duurder geworden. Hopelijk komt er snel een oplossing, zodat de focus weer kan liggen waar hij hoort: bij de patiënt.