Waarom moeilijk bereikbare patiënten gewoon in het ziekenhuis rondlopen

Margriet Bos · 2026-10-29

Van inkoop tot implementatie zou digitale toegankelijkheid een kernwaarde moeten zijn bij elke zorgorganisatie. Dat stelt Lucille Standaar, die onlangs promoveerde op de digitalisering van de zorg. Haar conclusie is confronterend én hoopvol tegelijk. ### De groep die je mist, is er al “De zogeheten moeilijk bereikbare groepen lopen gewoon rond in het ziekenhuis.” Die uitspraak blijft hangen. Want we hebben het vaak over mensen die zorg míjden, die niet te bereiken zijn, die buiten beeld vallen. Maar volgens Standaar zitten ze midden in het systeem. We zien ze alleen niet goed, omdat onze digitale processen hen niet meenemen. Denk aan de oudere mevrouw die haar afspraak via een app moet bevestigen, maar de knop niet vindt. Of de man met een lichte visuele beperking die het patiëntenportaal niet kan lezen. Ze zijn er. Elke dag. Alleen de drempel die wij hebben opgeworpen, houdt hen tegen. ### Toegankelijkheid begint bij de inkoop, niet bij de balie Wat Standaar duidelijk maakt: digitale toegankelijkheid is geen kwestie van een extra knop of een groter lettertype achteraf. Het moet vanaf het eerste moment meewegen. Van inkoop tot implementatie. Dat betekent concreet: - Bij de aanschaf van nieuwe software is toegankelijkheid een harde eis, geen wens. - Leveranciers moeten aantonen dat hun product werkt voor mensen met een beperking. - Implementatieteams krijgen training in wat digitale drempels eigenlijk zijn. - Er is een vast aanspreekpunt binnen de organisatie dat hierop let. Klinkt logisch, toch? In de praktijk gebeurt het nog te weinig. Vaak wordt toegankelijkheid pas besproken als een patiënt klaagt. En tegen die tijd is het systeem al lang ingevoerd. ### Wat dit betekent voor jouw organisatie Als professional in de persoonsalarmering en veiligheid voor ouderen weet je hoe belangrijk het is dat mensen zich gehoord en gezien voelen. Digitale toegankelijkheid is daar een verlengstuk van. Een alarmeringssysteem dat alleen via een app werkt, sluit precies die groep uit die het het hardst nodig heeft. > “We bouwen systemen voor de gemiddelde gebruiker. Maar de gemiddelde gebruiker bestaat niet.” Die uitspraak van Standaar raakt de kern. Of het nu gaat om een patiëntenportaal of om een persoonlijk alarm: als je niet vanaf het begin nadenkt over de mensen die moeite hebben met technologie, dan mis je hen. En zij lopen gewoon rond. In het ziekenhuis. In de thuiszorg. Bij jou in de buurt. ### De les voor de praktijk Digitale toegankelijkheid is geen kostenpost. Het is een kwaliteitskenmerk. Organisaties die dit serieus nemen, bereiken meer mensen, voorkomen frustratie en bouwen aan vertrouwen. En dat vertrouwen is precies wat zorg nodig heeft. Wil je hiermee aan de slag? Begin dan niet bij de techniek, maar bij de mensen om wie het gaat. Vraag hen wat ze nodig hebben. Vaak is het antwoord verrassend simpel. En vergeet niet: de moeilijk bereikbare groep is dichterbij dan je denkt.