Waarom de zorgplannen van minister Sterk investeerders nerveus maken

Margriet Bos · 2026-08-12

Het moet maar eens afgelopen zijn met exorbitante winstuitkeringen in de zorg. Dat is de boodschap van het kabinet-Jetten. Maar hoe je dat op een eerlijke en werkbare manier regelt? Daar wordt inmiddels al jaren over gediscussieerd. En juist die onduidelijkheid zorgt nu voor flinke onrust. VWS-minister Sterk lijkt eindelijk iets te willen doen aan de wildgroei aan winstuitkeringen. Haar Kamerbrief, vlak voor het reces verstuurd, moet duidelijkheid scheppen. Maar volgens meerdere advocaten en zorgjuristen bereikt ze precies het tegenovergestelde. De brief is vooral onduidelijk en ontwrichtend, klinkt het. ### Wat staat er precies in de Kamerbrief? De kern van de brief is simpel: winstuitkeringen in de zorg moeten aan banden worden gelegd. Het kabinet wil dat zorgaanbieders hun winst niet langer grotendeels uitkeren aan aandeelhouders of private investeerders. Het geld moet terugvloeien naar de zorg zelf. Dat klinkt goed, maar de uitwerking roept veel vragen op. Zo is nog onduidelijk welke zorgvormen precies onder de nieuwe regels vallen. Gaat het alleen om verpleeghuizen en thuiszorg, of ook om gespecialiseerde klinieken en GGZ-instellingen? En wat betekent dit voor bestaande contracten? Investeerders die jaren geleden zijn ingestapt op basis van bepaalde afspraken, zien hun zekerheid nu in één klap verdwijnen. ### Waarom leidt dit tot onrust bij investeerders? Investeerders weten simpelweg niet waar ze aan toe zijn. En dat is funest, zegt advocaat Jasper van der Meer, gespecialiseerd in zorgrecht. "Je kunt niet halverwege de rit de spelregels veranderen zonder duidelijk overgangsrecht. De brief van minister Sterk laat juist op dat punt veel steken vallen." De onduidelijkheid zorgt voor een verlammend effect. Nieuwe investeringen in de zorg worden voorlopig even in de ijskast gezet. En dat terwijl de zorg juist kapitaal nodig heeft om te innoveren, bijvoorbeeld op het gebied van digitalisering en preventie. - Bestaande investeerders vrezen voor hun rendement - Nieuwe investeerders wachten liever op duidelijkheid - Zorgaanbieders weten niet of hun businessmodel nog houdbaar is ### Wat betekent dit voor ouderen en hun naasten? Uiteindelijk gaat het natuurlijk om de mensen die zorg nodig hebben. En die dreigen de dupe te worden van deze bestuurlijke chaos. Als investeerders zich terugtrekken, kan dat leiden tot minder aanbod van zorg. Denk aan thuiszorgorganisaties die hun personeel moeten inkrimpen of wachtlijsten die verder oplopen. Voor ouderen die nu al moeite hebben om een persoonlijk alarm of andere zorgvoorziening te regelen, is dat slecht nieuws. Juist op het gebied van veiligheid en zelfstandigheid thuis is continuïteit cruciaal. Een persoonlijk alarm is voor veel senioren een levenslijn. Als de financiering daarachter wankelt, heeft dat directe gevolgen voor hun gevoel van veiligheid. ### Wat moet er volgens deskundigen gebeuren? De kritiek van advocaten is duidelijk: eerst heldere kaders, dan pas wetgeving. Minister Sterk zou het gesprek moeten aangaan met alle partijen, in plaats van vlak voor het reces een half uitgewerkte brief te sturen. Alleen zo kan ze het vertrouwen herstellen. Een concreet voorstel is om een overgangsperiode van minimaal drie jaar in te bouwen. Daarmee krijgen zorgaanbieders en investeerders de tijd om hun bedrijfsvoering aan te passen. Ook zou er een onafhankelijke commissie moeten komen die toeziet op redelijke winstmarges, zodat er niet langer willekeur heerst. ### De komende maanden zijn cruciaal Na het zomerreces moet minister Sterk met een uitgewerkt voorstel komen. De verwachting is dat de discussie dan opnieuw oplaaien. Investeerders, zorgaanbieders en belangenorganisaties zullen haar plan kritisch tegen het licht houden. En ouderen? Die hopen vooral dat de zorg betaalbaar en beschikbaar blijft, zonder politieke spelletjes. Voor nu blijft het dus afwachten. Maar één ding is zeker: de onrust is nog lang niet voorbij. En dat is precies wat minister Sterk had willen voorkomen.