Minister houdt voet bij stuk: nulurencontracten verboden

Margriet Bos · 2026-04-10

Het is een gesprek dat veel mensen in de zorgsector bezighoudt. Minister Hans Vijlbrief van Sociale Zaken laat er geen misverstand over bestaan. "Het is echt mijn stellige overtuiging dat dit voldoende flexibiliteit geeft aan ActiZ en de werkgevers om te doen wat ze willen doen," zegt hij. Maar wat betekent dit concreet voor de praktijk? ### Wat houdt het verbod precies in? Laten we eerst even duidelijk maken waar we het over hebben. Nulurencontracten zijn arbeidsovereenkomsten zonder gegarandeerde uren. Werknemers staan paraat, maar weten niet hoeveel werk ze krijgen. Voor veel zorgmedewerkers betekende dit onzekerheid over hun inkomen van week tot week. Het nieuwe verbod maakt hier een einde aan. Minister Vijlbrief benadrukt dat er nog steeds ruimte is voor flexibiliteit. Werkgevers kunnen bijvoorbeeld min-maxcontracten aanbieden. Daarin spreek je een minimum en maximum aantal uren af. Zo weet de werknemer waar hij aan toe is, maar kan de werkgever wel inspelen op wisselende werkdruk.  ### De impact op zorgorganisaties Voor zorgorganisaties betekent dit een flinke omschakeling. Ze moeten hun roosters en planningen anders gaan opstellen. Aan de andere kant kan het ook voordelen opleveren. Meer zekerheid voor medewerkers leidt vaak tot meer betrokkenheid en minder verloop. Ik hoor je denken: maar wat als er plotseling iemand ziek uitvalt? Daar heeft de minister over nagedacht. Er blijven mogelijkheden voor oproepcontracten in noodsituaties. Het gaat erom dat dit niet de standaard wordt, maar de uitzondering.  ### Wat zeggen de cijfers? Laten we even naar de getallen kijken. In de zorg werken tienduizenden mensen met nulurencontracten. Voor hen kan dit verbod een levensveranderend verschil maken. Stel je voor: je kunt eindelijk een hypotheek aanvragen omdat je een vast inkomen hebt. Of je kunt plannen maken voor een vakantie zonder te moeten gokken of je dat kunt betalen. - Meer financiële zekerheid voor zorgmedewerkers - Betere planning voor zorgorganisaties - Hogere kwaliteit van zorg door meer betrokken personeel - Minder verloop in de sector ### De menselijke kant van de zaak We moeten niet vergeten dat dit over mensen gaat. Over de verzorgende die al jaren onzeker is over haar inkomen. Over de helpende die niet weet of ze volgende maand de huur kan betalen. Minister Vijlbrief lijkt dit goed te begrijpen. Zijn standpunt komt niet uit de lucht vallen, maar is gebaseerd op uitgebreid overleg met alle betrokken partijen. "Flexibiliteit is belangrijk," geeft hij toe, "maar niet ten koste van basiszekerheid." Die balans probeert hij te vinden met dit nieuwe beleid. Het is een delicate evenwichtsoefening tussen de behoeften van werkgevers en de rechten van werknemers. ### Hoe nu verder? De komende maanden zullen cruciaal zijn. Zorgorganisaties moeten hun contracten aanpassen. Medewerkers krijgen nieuwe afspraken over hun werktijden. En de minister zal monitoren of het beleid het gewenste effect heeft. Er zullen ongetwijfeld hobbels op de weg komen. Verandering gaat nu eenmaal niet altijd soepel. Maar de intentie is duidelijk: een eerlijkere arbeidsmarkt in de zorg creëren. Een markt waar zowel werkgevers als werknemers mee kunnen leven. Wat mij betreft is dit een stap in de goede richting. Want uiteindelijk draait goede zorg om mensen. En mensen functioneren beter als ze zekerheid hebben. Als ze weten waar ze aan toe zijn. Als ze met een gerust hart hun werk kunnen doen. Zoals een wijs iemand ooit zei: "Zekerheid is niet hetzelfde als comfort. Het is de basis van waaruit groei mogelijk is." Laten we hopen dat dit nieuwe beleid die groei mogelijk maakt voor iedereen in de zorgsector.