Waarom minder gz-psychologen opleiden de ggz-wachttijden alleen maar verlengt

Margriet Bos · 2026-08-11

De Nederlandse geestelijke gezondheidszorg staat al jaren onder druk. Wachttijden lopen op, mensen wachten maanden op hulp en de zorgmedewerkers die er wél zijn, werken zich een slag in de rondte. Juist daarom is het besluit van minister Mirjam Sterk van Langdurige zorg zo opvallend. Ze wil namelijk veel minder gz-psychologen laten opleiden dan het Capaciteitsorgaan adviseert. Een besluit dat volgens Anita Wydoodt, bestuursvoorzitter van Parnassia Groep, haaks staat op het Aanvullend Zorg- en Welzijnsakkoord (AZWA). ## Wat is er precies aan de hand? Het Capaciteitsorgaan is het onafhankelijke adviesorgaan dat berekent hoeveel zorgprofessionals Nederland de komende jaren nodig heeft. Op basis van zorgvraag, vergrijzing en uitstroom geven zij een onderbouwd advies over het aantal opleidingsplaatsen. Voor gz-psychologen ligt dat advies flink hoger dan wat minister Sterk nu wil toestaan. Het gevolg? Minder nieuwe psychologen die instromen in de ggz. Terwijl de vraag naar psychische hulp alleen maar toeneemt. ### Een bijzonder besluit, zeker met de beloften van het kabinet Wydoodt verwoordt het treffend: "Dit is wel een heel bijzonder besluit als je als kabinet zegt de wachttijden in de ggz te willen terugdringen." En dat is precies de kern van het probleem. Je kunt niet aan de ene kant beloven dat mensen sneller geholpen worden, en aan de andere kant bezuinigen op de opleiding van de mensen die die hulp moeten bieden. Het is alsof je een restaurant runt waar de keuken al overloopt van de bestellingen, maar je besluit om minder koks aan te nemen. De gasten blijven wachten, de keuken raakt nog voller en de druk op het bestaande team wordt alleen maar groter. ## De gevolgen voor jou als zorgprofessional Voor professionals in de ouderenzorg en persoonsalarmering is dit geen ver-van-je-bed-show. Veel ouderen kampen met psychische klachten, variërend van eenzaamheid tot depressie en angststoornissen. Zij zijn vaak afhankelijk van tijdige en goede geestelijke gezondheidszorg. Als de wachttijden verder oplopen, betekent dat: - Ouderen langer moeten wachten op passende hulp - Huisartsen vaker voor voldongen feiten staan - De druk op mantelzorgers en zorginstellingen toeneemt - Jouw rol als professional in het signaleren van problemen belangrijker wordt ### Wat kun jij doen? Als professional in de zorg voor ouderen kun je het verschil maken. Blijf alert op signalen van psychisch onwelbevinden en verwijs tijdig door. Ook al zijn de wachttijden lang, hoe eerder iemand op de wachtlijst staat, hoe sneller er hulp komt. Daarnaast is het belangrijk om het gesprek aan te gaan met beleidsmakers en politici. Laat zien wat de praktijk vraagt. Want cijfers en adviezen zeggen veel, maar de verhalen uit de praktijk maken duidelijk waarom investeren in opleidingsplaatsen essentieel is. ## De rol van het AZWA Het Aanvullend Zorg- en Welzijnsakkoord is opgesteld om de zorg toekomstbestendig te maken. Het akkoord gaat over samenwerking, preventie en het terugdringen van wachttijden. Als een minister vervolgens besluit om minder specialisten op te leiden, dan ondermijnt dat precies de intentie van dat akkoord. Wydoodt zegt het niet voor niets. Zij ziet dagelijks wat er gebeurt als de zorg niet genoeg mensen heeft. Parnassia Groep is een van de grootste ggz-instellingen van Nederland en zij weten daar precies wat de gevolgen zijn van personeelstekorten. ### Een oproep tot heroverweging Het is te hopen dat minister Sterk haar besluit heroverweegt. Niet alleen voor de ggz zelf, maar voor de hele zorgketen. Want uiteindelijk betaalt de samenleving de rekening, in geld maar vooral in menselijk leed. De komende maanden zullen uitwijzen of het kabinet haar woorden over wachttijden omzet in daden. Voor nu is het vooral belangrijk dat professionals hun stem laten horen. Jij ziet wat er in de praktijk gebeurt. Jij weet wat nodig is. En jij kunt het verschil maken door te blijven pleiten voor voldoende opleidingsplaatsen. Want zonder gz-psychologen geen korte wachtlijsten. En zonder korte wachtlijsten geen goede zorg voor de mensen die het hardst hulp nodig hebben.