Kamer eist snelle aanpak onbegrepen gedrag

Margriet Bos · 2026-04-09

Liefst vier ministers kwamen opdraven tijdens het Kamerdebat over mensen met onbegrepen of verward gedrag. Dat zegt genoeg, vind je niet? Het laat zien hoe urgent dit onderwerp is geworden. Het kabinet-Jetten wil geen extra geld beschikbaar stellen, maar gaat schuiven met bestaande middelen. Het doel? Meer geld naar de complexe geestelijke gezondheidszorg. Dat klinkt misschien als een bureaucratische oplossing, maar het raakt de kern van een groeiend probleem. We hebben het over kwetsbare mensen die tussen wal en schip vallen. Mensen die niet altijd de juiste hulp krijgen, omdat hun gedrag moeilijk te plaatsen is. ### Wat betekent dit voor de praktijk? Laten we even naar de praktijk kijken. Stel je voor: een oudere met beginnende dementie die 's nachts onrustig wordt. Of iemand met een psychische aandoening die in de war raakt. Vaak zijn het de mantelzorgers of buren die als eerste signaleren dat er iets niet klopt. Zij staan voor een enorme uitdaging. Het kabinet wil dus binnen het bestaande budget gaan schuiven. Meer geld voor complexe ggz, maar dan ergens anders vandaan. De vraag is natuurlijk: waar gaat dat geld dan weg? Wordt het een kwestie van robuuste potten leeghalen om andere te vullen? Ik zie hier een parallel met persoonlijke alarmering voor senioren. Ook daar gaat het om preventie en tijdige signalering. Een goed persoonlijk alarm kan voorkomen dat een verwarde situatie escaleert. Het geeft zowel de drager als de omgeving gemoedsrust. ### De menselijke maat in de zorg We moeten oppassen dat we niet verzanden in systemen en budgetten. Uiteindelijk draait het om de menselijke maat. Hoe zorgen we ervoor dat mensen met onbegrepen gedrag gezien worden? Dat ze niet door de mazen van het net glippen? Een paar cruciale punten komen naar voren: - Snellere toegang tot gespecialiseerde hulp - Betere samenwerking tussen wijkteams, huisartsen en ggz - Meer ondersteuning voor mantelzorgers en naasten - Investeren in preventie en vroegsignalering Zoals een ervaren wijkverpleegkundige me ooit vertelde: "Het gaat niet om de diagnose, maar om het zien van de nood." Die uitspraak is me altijd bijgebleven. Het gaat erom dat we oog houden voor de persoon achter het gedrag. ### De rol van technologie en persoonlijke alarmering Hier komt technologie om de hoek kijken. Persoonlijke alarmering is een prachtig voorbeeld van hoe eenvoudige technologie een wereld van verschil kan maken. Een alarmknop om de hals of aan de pols geeft directe toegang tot hulp. Het is geen vervanging voor menselijk contact, maar wel een cruciale aanvulling. Voor senioren die alleen wonen en soms verward raken, kan zo'n alarm levensreddend zijn. Het kost ongeveer €15 tot €25 per maand, afhankelijk van het abonnement. Dat is een kleine investering voor het behoud van zelfstandigheid en veiligheid. De Kamer hamert op een voortvarende aanpak, en dat is goed. Maar laten we niet vergeten dat echte verandering begint bij het erkennen van de complexiteit. Het gaat niet om snelle oplossingen, maar om duurzame zorg die recht doet aan ieders menselijkheid. We staan voor een uitdaging die verder gaat dan budgetten en beleidsplannen. Het vraagt om een cultuurverandering in hoe we naar zorg kijken. Een cultuur waarin we ruimte maken voor wat we niet meteen begrijpen. Waarin we vragen stellen in plaats van oordelen. Dat is de kern van goede zorg, of het nu gaat om complexe ggz of om persoonlijke veiligheid van ouderen. Het begint altijd met aandacht en het durven zien van wat moeilijk te bevatten is.