Impact van zwaarste IGJ-maatregel op anesthesiemedewerker

Margriet Bos · 2026-05-27

Het tuchtcollege voor de gezondheidszorg: is het er om zorgverleners te straffen of om hen te helpen groeien? Zorgvisie sprak met een anesthesiemedewerker die de zwaarste maatregel van de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd (IGJ) kreeg opgelegd: de Last tot Onmiddellijke Onthouding van de Beroepsactiviteiten (LOOB). Dit verhaal laat zien hoe ingrijpend zo'n besluit kan zijn, niet alleen professioneel maar ook persoonlijk. ### Wat is de LOOB precies? De LOOB is het zwaarste correctiemiddel dat de IGJ kan inzetten. Het betekent dat een zorgverlener per direct zijn of haar beroep niet meer mag uitoefenen. Geen waarschuwing vooraf, geen kans om je werk af te maken. Je staat op straat, vaak zonder duidelijkheid over hoe lang dit duurt. De anesthesiemedewerker in dit verhaal vertelt hoe hij van de ene op de andere dag zijn baan verloor. Hij had jarenlang met passie gewerkt op de operatiekamer, maar een incident leidde tot deze drastische stap. De impact was enorm: niet alleen financieel, maar ook mentaal. Hij voelde zich gestigmatiseerd en worstelde met schaamte. - **Direct gevolg:** verlies van inkomen en werkzekerheid - **Mentale belasting:** angst, onzekerheid en sociaal isolement - **Professionele schade:** moeite om later weer aan de slag te komen ### Het doel van het tuchtcollege Het tuchtcollege is opgericht om de kwaliteit van zorg te waarborgen en patiënten te beschermen. Maar het moet ook een leerproces zijn voor zorgverleners. In theorie is het een kans om fouten te erkennen en te verbeteren. In de praktijk voelt het voor veel zorgverleners als een straf zonder einde. De anesthesiemedewerker geeft aan dat hij nooit de kans kreeg om zijn kant van het verhaal te vertellen. Het proces voelde eenzijdig en hard. Hij vraagt zich af: is dit echt de beste manier om veiligheid te garanderen? Of jaagt het alleen maar angst aan? > "Ik begrijp dat er consequenties moeten zijn, maar dit voelde alsof ik geen mens meer was, alleen een nummer in een systeem." – Anonieme anesthesiemedewerker ### Wat kunnen we leren? Dit verhaal is niet uniek. Veel zorgverleners ervaren de tuchtprocedure als traumatisch. Het roept vragen op over balans tussen straf en ondersteuning. Moet de IGJ niet meer investeren in begeleiding na een incident? En hoe kunnen we ervoor zorgen dat zorgverleners fouten durven melden zonder angst voor zware sancties? Een paar suggesties: - **Meer transparantie:** duidelijke communicatie over wat de LOOB inhoudt - **Psychologische ondersteuning:** toegang tot hulp voor getroffen zorgverleners - **Hersteltraject:** een pad om weer verantwoord aan het werk te gaan De anesthesiemedewerker hoopt dat zijn verhaal bijdraagt aan een menselijker systeem. Hij wil niet dat anderen hetzelfde meemaken zonder steun. Het is een oproep tot verandering, niet alleen voor hem maar voor de hele zorgsector. ### Conclusie Het tuchtcollege heeft een belangrijke functie, maar de uitvoering kan beter. Dit verhaal laat zien dat achter elke maatregel een mens schuilt die fouten maakt en daarvan wil leren. Laten we niet alleen straffen, maar ook helpen groeien. Want uiteindelijk gaat het om veilige zorg voor iedereen. Dit artikel is geschreven door Margriet Bos, expert persoonsalarmering en veiligheid voor ouderen. Voor meer informatie over veiligheid in de zorg, blijf onze blog volgen.