IGJ schrapt 300 banen: kan de zorgtoezichthouder nog wel haar werk doen?

Margriet Bos · 2026-07-20

De Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd (IGJ) gaat tot 2032 zo'n 300 van de huidige 950 banen schrappen. Dat vertelde IGJ-topvrouw Monique Vogelzang aan Zorgvisie. De toezichthouder kampt met een stapeling van taakstellingen en andere financiële tegenwind. Maar kan de IGJ hetzelfde toezicht leveren met 300 minder mensen? Het is een vraag die veel zorgprofessionals en ouderen bezighoudt. Want de IGJ is er niet voor niets: ze controleren of zorginstellingen zich aan de regels houden. Ze kijken of verpleeghuizen schoon en veilig zijn, of thuiszorgorganisaties hun beloften nakomen, en of medische apparatuur betrouwbaar is. Zonder goed toezicht kunnen er misstanden ontstaan die directe gevolgen hebben voor kwetsbare mensen. ### Wat betekent dit voor de zorgkwaliteit? Minder inspecteurs betekent simpelweg: minder controles. En dat is zorgwekkend, zeker in een tijd waarin de zorgvraag alleen maar toeneemt. De IGJ moet keuzes maken. Gaan ze minder vaak op bezoek bij zorginstellingen? Of richten ze zich alleen op de grootste risico's? Laten we eerlijk zijn: een inspectie die maar een paar keer per jaar langskomt, kan nooit het volledige beeld geven. Het is alsof je een huis koopt zonder de bouwkeuring. Je hoopt dat alles in orde is, maar je weet het niet zeker. En bij zorg gaat het niet om een huis, maar om mensenlevens. ### Financiële tegenwind: een structureel probleem De IGJ is niet de enige overheidsinstantie die moet bezuinigen. Maar de gevolgen zijn hier wel extra pijnlijk. De toezichthouder heeft de afgelopen jaren al flink moeten inleveren. En nu komen er nog meer bezuinigingen bovenop. Volgens Vogelzang stapelen de taakstellingen zich op. Dat betekent dat de IGJ steeds meer moet doen met steeds minder geld. Het is een vicieuze cirkel: minder middelen leidt tot minder toezicht, wat weer leidt tot meer risico's in de zorg. ### Wat kunnen we doen? We kunnen niet zomaar accepteren dat de IGJ minder gaat doen. Want slecht toezicht heeft gevolgen voor ons allemaal. Denk aan: - Verhoogd risico op misstanden in verpleeghuizen - Minder controle op thuiszorgorganisaties - Langzamere reactie bij calamiteiten - Minder vertrouwen in de zorg Het is tijd om het gesprek aan te gaan. Wat vinden we echt belangrijk? Willen we een overheid die goed toezicht houdt, of accepteren we dat er bezuinigd wordt op precies die dingen die ons beschermen? ### Conclusie De IGJ kan met 300 minder mensen niet hetzelfde toezicht leveren. Dat is simpelweg een kwestie van capaciteit. Maar het is aan ons, als samenleving, om te bepalen of we dat acceptabel vinden. Laten we hopen dat de politiek haar verantwoordelijkheid neemt. Want goede zorg begint bij goed toezicht.