Huisartsen en NZa: waarom de woede nog lang niet voorbij is

Margriet Bos · 2026-08-05

De langverwachte verhoging van de tarieven voor huisartsenzorg is eindelijk doorgevoerd. Je zou denken dat daar een feestje van komt, maar niets is minder waar. Huisartsen in heel Nederland reageren allesbehalve opgelucht. Sterker nog: de Landelijke Huisartsen Vereniging (LHV) zegt "verbijsterd" te zijn. En dat is nog zacht uitgedrukt. Voorzitter Marjolein Tasche laat er geen gras over groeien. "De belangrijkste gebreken in de bekostigingssystematiek zijn niet hersteld", zegt ze. "Wij zullen dan ook opnieuw naar de rechter gaan." Dat klinkt misschien als een zoveelste juridische stellingname, maar voor huisartsen is dit een principiële zaak. Ze voelen zich al jaren niet serieus genomen. ### Waarom de verhoging niet genoeg is De opgehoogde tarieven klinken op papier goed. Maar in de praktijk lossen ze de kernproblemen niet op. Huisartsen kampen met een enorme werkdruk, steeds complexere zorgvragen en een groeiend tekort aan personeel. Meer geld per consult betekent niet automatisch dat de praktijk beter draait. Denk bijvoorbeeld aan de tijd die een huisarts kwijt is aan administratie. Uren gaan zitten in formulieren, declaraties en digitale systemen. Uren die niet aan patiënten besteed kunnen worden. Dat is precies waar de LHV op wijst. De bekostigingssystematiek beloont vooral productie, niet de kwaliteit van zorg. ### Een wilde estafettestaking door het hele land Om de druk op de ketel te houden, is een groep huisartsen een wilde zogeheten estafettestaking begonnen. Dat betekent dat praktijken door het hele land op verschillende momenten de deuren sluiten. De ene week doet een regio in het noorden mee, de week erop volgt het zuiden. Het is een tactiek die steeds weer op een andere plek opspeelt. Dat zorgt voor onvoorspelbaarheid, en dat is precies de bedoeling. Patiënten merken het direct: de wachtkamer blijft leeg, de telefoon gaat niet over. Het is een dappere maar ook riskante zet. Want staken betekent ook dat zorg wordt uitgesteld. Toch voelen veel huisartsen zich gedwongen om dit middel in te zetten. ### Wat betekent dit voor jou als patiënt? Als je binnenkort een afspraak wilt maken bij de huisarts, is het verstandig om rekening te houden met mogelijke stakingen. Check de website van jouw praktijk of bel vooraf even. Veel praktijken proberen spoedzorg wel gewoon te regelen, ook tijdens actiedagen. Maar voor niet-spoedeisende klachten kan het zomaar zijn dat je een andere dag wordt ingepland. - Kijk op de website van je huisartsenpraktijk voor actuele informatie - Bel bij twijfel eerst even, ook voor kleine klachten - Overweeg de huisartsenpost voor dringende zaken buiten kantooruren - Plan herhaalrecepten op tijd, zodat je niet zonder medicijnen komt te zitten ### De juridische route: opnieuw naar de rechter De LHV heeft al vaker geprobeerd om via de rechter verandering af te dwingen. Nu volgt dus een nieuwe poging. Het is een slepende kwestie die al jaren speelt. De kernvraag is steeds dezelfde: krijgen huisartsen genoeg financiering om goede, veilige en toegankelijke zorg te blijven leveren? Het antwoord is voor veel huisartsen duidelijk: nee. De rek is eruit. De praktijken zitten vol, de wachtlijsten groeien en de werkdruk is onhoudbaar. Dat heeft niet alleen gevolgen voor de huisartsen zelf, maar ook voor jou als patiënt. Want als de huisarts geen tijd heeft, voel je dat in de kwaliteit van de zorg. ### Wat kun je zelf doen? Het is makkelijk om je machteloos te voelen bij zo'n groot conflict. Maar er zijn dingen die je kunt doen. Blijf in gesprek met je huisarts. Stel vragen, wees begripvol als het druk is en kom goed voorbereid naar je afspraak. Zo help je de praktijk om efficiënter te werken en houd je de zorg voor iedereen een beetje beter. Daarnaast kun je je stem laten horen. Bijvoorbeeld via je zorgverzekeraar of via politieke partijen die zich sterk maken voor de huisartsenzorg. Het is een probleem dat ons allemaal aangaat. Want zonder goede huisartsenzorg staat de hele zorgketen onder druk. De komende maanden gaan we ongetwijfeld meer horen over de juridische stappen en de stakingen. Het is een botsing tussen twee werelden: de bestuurders die naar cijfers kijken en de huisartsen die dagelijks met mensen werken. Zolang die twee elkaar niet vinden, blijft de onmin bestaan. En dat is slecht nieuws voor iedereen.