Waarom deze huisarts 36 uur staakt en wat dat voor u betekent

Margriet Bos · 2026-07-30

Praktijkhoudend huisarts Steven Janssen uit Barendrecht heeft een opvallende stap gezet: een 36-uurs estafettestaking tegen het tarievenbesluit van de Nederlandse Zorgautoriteit (NZa). Het besluit werd volgens hem en veel collega's slecht ontvangen. "Wij willen druk op de ketel houden", zegt hij. Maar wat betekent dit nu eigenlijk voor u als patiënt of professional in de ouderenzorg? Ik leg het u graag uit. De staking is geen spontane actie, maar een weloverwogen signaal aan de zorgautoriteit. Huisartsen voelen zich al jaren onderbetaald voor het werk dat zij leveren. De tarieven die de NZa vaststelt, bepalen hoeveel een huisarts verdient per consult, per behandeling en per chronische zorgmodule. Als die tarieven niet meestijgen met de kosten, komt de praktijkvoering onder druk te staan. ### Waarom staken huisartsen nu? Het is geen geheim dat de zorgkosten stijgen. Denk aan hogere lonen voor praktijkondersteuners, duurdere apparatuur en inflatie die overal doorheen speelt. Huisartsen krijgen daar maar deels compensatie voor. Sterker nog, het nieuwe tarievenbesluit van de NZa viel bij veel praktijkhouders verkeerd. Het bood onvoldoende ruimte om de praktijk draaiende te houden zonder concessies te doen aan de kwaliteit van zorg. Steven Janssen is niet de enige die dit vindt. Door heel Nederland klinkt hetzelfde geluid. De estafettestaking betekent dat huisartsen om de beurt de deuren sluiten, zodat de zorg niet volledig stilvalt, maar de boodschap wel luid en duidelijk overkomt. Het is een signaal: we zijn er nog, maar we kunnen niet blijven bezuinigen op onze eigen praktijk. ### Wat merkt u als cliënt of naaste? Als u gebruikmaakt van persoonlijke alarmering of thuiszorg, dan heeft u misschien geen direct last van deze staking. Maar indirect kan het wel effect hebben. Huisartsen zijn vaak de poortwachters van de zorg. Zij verwijzen door naar specialisten, schrijven medicatie voor en coördineren de zorg bij kwetsbare ouderen. Als hun praktijk onder druk staat, kan dat leiden tot langere wachttijden of minder tijd per consult. Dat is zorgelijk, zeker voor ouderen die afhankelijk zijn van snelle en goede zorg. Een persoonlijk alarm kan dan een uitkomst bieden, maar het vervangt niet de huisarts. Het is een aanvulling, een vangnet dat u of uw naaste helpt om zelfstandig te blijven wonen. En juist die zelfstandigheid staat onder druk als de huisartsenzorg niet op orde is. ### De rol van de NZa en de toekomst De NZa is verantwoordelijk voor het toezicht op de zorgmarkten en stelt tarieven vast die redelijk en betaalbaar moeten zijn. Maar wat redelijk is, daar verschillen de meningen over. Huisartsen vinden dat de tarieven niet in verhouding staan tot de werkdruk en de kosten. De NZa zegt juist dat er ruimte is voor verbetering, maar dat er ook grenzen zijn aan wat de zorg mag kosten. Die spanning is niet nieuw, maar wordt wel steeds groter. Met de vergrijzing neemt de zorgvraag toe, terwijl het aantal huisartsen niet evenredig groeit. Dat betekent dat de bestaande huisartsen meer werk moeten verzetten, vaak met minder middelen. De staking van Janssen is daarom niet alleen een protest tegen tarieven, maar ook een pleidooi voor een duurzame toekomst van de huisartsenzorg. ### Wat kunt u zelf doen? Als u of een familielid afhankelijk is van zorg, is het goed om voorbereid te zijn. Zorg dat u weet welke huisarts u heeft en hoe u buiten kantooruren terecht kunt. Overweeg daarnaast een persoonlijk alarm, zodat u bij een val of ander incident altijd hulp kunt inroepen. Het geeft niet alleen u, maar ook uw naasten een gerust gevoel. Daarnaast is het belangrijk om uw stem te laten horen. Schrijf uw huisarts een steunbetuiging, of deel uw ervaringen met de lokale media. Zorgverleners voelen zich vaak ongehoord, en dat gevoel groeit. Door als patiënt of professional te laten zien dat u achter hen staat, geeft u hen de ruggensteun die ze nodig hebben. ### Conclusie: staking is een signaal, geen eindpunt De 36-uurs estafettestaking van Steven Janssen is geen op zichzelf staand protest. Het is onderdeel van een bredere beweging binnen de huisartsenzorg. De tarieven moeten omhoog, de werkdruk moet omlaag en de waardering moet groeien. Dat is niet alleen in het belang van de huisartsen zelf, maar ook van alle patiënten die afhankelijk zijn van goede, toegankelijke zorg. Voor u als professional in de ouderenzorg is dit een belangrijk moment om na te denken over de toekomst. Hoe zorgen we samen dat ouderen veilig en zelfstandig kunnen blijven wonen? Een persoonlijk alarm is daarbij een waardevol hulpmiddel, maar het begint bij een zorgsysteem dat overeind blijft. En dat vraagt om eerlijke tarieven, gehoord worden en samenwerken. Laten we daar samen voor blijven strijden.