Hoe een jonge arts duizenden euro's aan medicijnen redt
Margriet Bos ·
Luister naar dit artikel~4 min

Manon Roest (31) zag als kind al hoeveel medicijnen er worden weggegooid. Nu strijdt ze als arts-onderzoeker tegen verspilling. Op een care-locatie gaat het jaarlijks om 10.000 tot 20.000 euro. Haar aanpak: kijk naar wat wél kan.
### Van apotheekbank naar landelijk initiatief
Je kent het vast: een kast vol halflege medicijnpotjes waar niemand meer iets mee doet. Manon Roest zag het als kind al in de apotheek van haar ouders. Nu, op 31-jarige leeftijd, is ze basisarts en promovenda, en ze heeft er haar missie van gemaakt om medicijnverspilling tegen te gaan. Wat begon als een eenvoudige zoektocht om data te verzamelen voor de inspectie, is uitgegroeid tot een serieus verbetertraject én een consortium. En dat allemaal omdat ze bleef kijken naar wat wél kan.
### De cijfers liegen er niet om
Op een middelgrote care-locatie gaat het jaarlijks al snel om 10.000 tot 20.000 euro aan ongebruikte medicijnen die worden weggegooid. Dat is geen kleinigheid, zeker niet in de zorg waar elke euro telt. Manon zag dit gebeuren en dacht: dit moet anders kunnen. In plaats van alleen te constateren dat er verspilling is, dook ze in de data. Ze wilde weten waar het misgaat en vooral hoe het beter kan.
### Een houtje-touwtje start
Haar eerste pogingen waren allesbehalve high-tech. Met een 'houtje-touwtje'-aanpak verzamelde ze gegevens voor de inspectie. Geen geavanceerde systemen, maar gewoon kijken, turven en vragen stellen. Al doende leerde ze hoe medicijnen in de apotheek binnenkomen, worden verstrekt en uiteindelijk – vaak ongebruikt – weer verdwijnen. Die praktijkervaring bleek goud waard.
### Van zoektocht naar consortium
Wat begon als een eenmansproject, groeide uit tot een samenwerking met meerdere partijen. Het consortium dat nu bestaat, richt zich op structurele oplossingen. Denk aan betere afspraken over het terugbrengen van ongebruikte medicijnen, het herverdelen van overschotten en het bewust voorschrijven. Manon benadrukt dat het niet alleen om geld gaat, maar ook om duurzaamheid en patiëntveiligheid.
### Wat kunnen we leren van Manon?
- **Kijk naar wat wél kan.** In plaats van te verzanden in regels en bezwaren, richt Manon zich op oplossingen.
- **Begin klein.** Een 'houtje-touwtje'-aanpak is beter dan helemaal niet beginnen.
- **Gebruik data.** Door cijfers te verzamelen, maak je het probleem concreet en meetbaar.
- **Zoek samenwerking.** Alleen kom je ver, samen kom je verder.
> "Als je blijft hangen in wat niet kan, gebeurt er niets. Je moet juist kijken naar de mogelijkheden." – Manon Roest
### Waarom dit relevant is voor jou als professional
Als professional in de persoonsalarmering en veiligheid voor ouderen, zie je dagelijks hoe belangrijk het is dat zorgprocessen efficiënt en veilig verlopen. Medicijnverspilling is een sluimerend probleem dat veel geld kost en de zorgkwaliteit niet ten goede komt. Manon's verhaal laat zien dat één persoon met doorzettingsvermogen een verschil kan maken. Het daagt je uit om ook binnen jouw organisatie verder te kijken dan de gebaande paden.
### Concreet aan de slag
Wil je zelf iets doen aan medicijnverspilling? Begin met het in kaart brengen van de huidige situatie. Hoeveel ongebruikte medicijnen worden er bij jullie weggegooid? Praat met apothekers, verzorgenden en cliënten. Vaak liggen er al goede ideeën op de plank. En wie weet, groeit jouw kleine initiatief wel uit tot een succesvol project.
Manon Roest bewijst dat je met nieuwsgierigheid, doorzettingsvermogen en een flinke dosis praktisch denken een echt verschil kunt maken. Haar verhaal is een inspiratie voor iedereen die de zorg een stukje beter en duurzamer wil maken.