Hoe Vormen Sophie Hermans en Mirjam Sterk de Toekomst van Onze Zorg?

Margriet Bos · 2026-08-25

Het zijn drukke tijden voor de zorg in Nederland. VVD-minister Sophie Hermans van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (VWS) en CDA-minister Mirjam Sterk zetten zes maanden geleden een ambitieuze hervormingsagenda op tafel. Maar de hamvraag is natuurlijk: liggen ze na ruim een half jaar nog wel op koers? Dat is een vraag die veel professionals in de sector bezighoudt. Want laten we eerlijk zijn, plannen maken is één ding, maar ze ook echt uitvoeren in een complex veld als de zorg, dat is een heel ander verhaal. Het voelt soms als een schip dat je midden op zee moet repareren terwijl het blijft varen. ### De Ambitieuze Agenda Onder de Loep Wat was die agenda precies? Het draaide om een paar kernpunten die de zorg toekomstbestendig moeten maken. Denk aan het versterken van de eerstelijnszorg, zodat mensen langer thuis kunnen wonen. En het beter benutten van digitale mogelijkheden, van e-consulten tot zorg op afstand. Ook het verminderen van de regeldruk voor zorgverleners stond hoog op het lijst. Maar tussen plan en praktijk ligt vaak een wereld van verschil. In de dagelijkse realiteit van een drukke huisartsenpraktijk of een verpleeghuis waar personeelstekorten heersen, klinken mooie woorden uit Den Haag soms ver weg. Het gaat erom of de ministers de vertaalslag kunnen maken naar de werkvloer. ### De Uitdagingen Op de Weg Vooruit Er zijn een paar flinke hobbels te nemen. Ik noem er een paar: - **Financiering**: Ambitie kost geld. In een tijd van bezuinigingen en krappe budgetten is het de kunst om de juiste prioriteiten te stellen. Waar investeren we eerst? - **Samenwerking**: De zorg is een ecosysteem van huisartsen, specialisten, verpleegkundigen, mantelzorgers en meer. Al die partijen meekrijgen in verandering vergt veel overleg en geduld. -- **Digitale transitie**: Niet iedereen is even digitaal vaardig, zowel onder zorgverleners als patiënten. Hoe zorg je voor inclusiviteit en voorkom je dat kwetsbare groepen buiten de boot vallen? Het is makkelijk om kritisch te zijn, maar we moeten ook erkennen dat verandering tijd kost. Zes maanden is in de wereld van beleid en politiek een relatief korte periode. Soms moet je eerst de fundamenten goed leggen voordat je het zichtbare gebouw kunt optrekken. Een huisarts zei het mij onlangs treffend: "We willen allemaal vooruit, maar het moet wel praktisch uitvoerbaar zijn voor mijn team en begrijpelijk voor mijn patiënten." Die uitspraak vat de kern van de uitdaging perfect samen. ### Wat Kunnen We De Komende Maanden Verwachten? De komende periode wordt cruciaal. Dan moeten de eerste concrete resultaten van de agenda zichtbaar worden. Gaan we bijvoorbeeld merken dat de wachtlijsten in de geestelijke gezondheidszorg korter worden? Krijgen verpleegkundigen echt meer tijd voor hun patiënten door slimme inzet van technologie? Het succes hangt niet alleen af van de ministers, maar van iedereen in de zorgketen. Van de bestuurder die ruimte geeft voor innovatie tot de zorgprofessional die een nieuwe werkwijze probeert. Het is een gezamenlijke inspanning. De vraag of Hermans en Sterk op koers liggen, is dus eigenlijk een vraag naar ons collectieve vermogen om de zorg te vernieuwen. Het antwoord wordt niet alleen in Den Haag geschreven, maar in elke praktijk, elke kliniek en elk thuisteam in het land. De komende maanden zullen laten zien of de ambities wortel hebben geschoten in de dagelijkse realiteit, of dat er nog een flinke inhaalslag nodig is. Eén ding is zeker: de ogen van de sector zijn gericht op het resultaat.