Ggz-woningtekort van 7.750 per jaar: crisis voor senioren

Margriet Bos · 2026-05-26

De geestelijke gezondheidszorg (ggz) in Nederland staat onder enorme druk. Mensen die na een behandeling in een kliniek of beschermde woonvorm klaar zijn om zelfstandig te wonen, komen vaak letterlijk op straat te staan. Het jaarlijkse tekort aan betaalbare huurwoningen voor deze groep is maar liefst 7.750. En dat raakt ook senioren die afhankelijk zijn van persoonlijke alarmen en zorg op afstand. ### Waarom dit tekort zo zorgwekkend is Voor ouderen die herstellen van een ggz-behandeling is een stabiele woonplek essentieel. Zonder een eigen huis kunnen ze niet rekenen op de juiste zorg, zoals een persoonlijk alarm dat direct hulp inschakelt bij een val of onwel worden. Het tekort aan woningen dwingt hen vaak tot langdurig verblijf in een kliniek, wat de druk op de ggz verder opvoert. - Het woningtekort in de ggz-sfeer groeit jaarlijks met 7.750 woningen. - Vooral senioren met psychische kwetsbaarheid hebben moeite om een huurwoning te vinden. - Zonder een veilige thuisbasis is het lastig om een persoonlijk alarmsysteem te gebruiken. ### Wat betekent dit voor senioren en hun naasten? Stel je voor: je bent 75 jaar, herstelt van een depressie of angststoornis, en je wilt weer zelfstandig wonen. Maar de wachtlijsten voor een sociale huurwoning zijn eindeloos. Je kunt niet terug naar je oude huis omdat dat niet geschikt is, of omdat je het niet meer kunt betalen. Dan blijf je afhankelijk van instellingen, terwijl je juist behoefte hebt aan privacy en eigen regie. Een persoonlijk alarm kan dan een reddingsboei zijn. Het geeft niet alleen veiligheid, maar ook het vertrouwen om alleen te wonen. Helaas is dat voor veel senioren onbereikbaar zolang er geen woning is. ### Hoe het tekort de zorg beïnvloedt De ggz raakt steeds verder verstopt. Mensen die klaar zijn voor ontslag, blijven langer dan nodig in een kliniek. Dat kost de maatschappij miljoenen euro's per jaar. En het zorgt ervoor dat nieuwe patiënten niet snel behandeld kunnen worden. Voor senioren die een persoonlijk alarm nodig hebben, betekent dit dat ze vaak langer in een onveilige situatie verblijven. > "Het is een vicieuze cirkel. Zonder woning geen zelfstandigheid, zonder zelfstandigheid geen vooruitgang." – Margriet Bos, expert persoonsalarmering. ### Wat kunnen we doen? Het is duidelijk dat er structurele oplossingen nodig zijn. De overheid moet meer investeren in betaalbare huurwoningen, specifiek voor mensen die uit de ggz komen. Ook seniorenorganisaties pleiten voor kleinschalige woonprojecten met zorg op maat. Denk aan seniorencomplexen waar een persoonlijk alarm standaard is, met 24/7 ondersteuning. Daarnaast kunnen gemeenten sneller schakelen bij het toewijzen van woningen aan deze doelgroep. En voor senioren zelf is het belangrijk om tijdig na te denken over hun woonsituatie. Heb je een persoonlijk alarm? Zorg dan dat je het kunt gebruiken in een veilige, eigen omgeving. ### Conclusie Het jaarlijkse tekort van 7.750 woningen voor ggz-patiënten is een crisis die ook senioren raakt. Zonder een thuis kunnen ze niet profiteren van de voordelen van een persoonlijk alarm. Het is tijd voor actie, zodat elke oudere met een psychische kwetsbaarheid een kans krijgt op een veilig en zelfstandig leven.