GGZ vast door tekort aan 7.750 woningen per jaar

Margriet Bos · 2026-05-26

Mensen die na een behandeling in een ggz-kliniek of beschermde setting weer zelfstandig willen wonen, staan voor een bijna onmogelijke opgave. Het tekort aan betaalbare huurwoningen in Nederland is zo groot dat jaarlijks maar liefst 7.750 woningen nodig zijn om de uitstroom uit de ggz op te vangen. Dit probleem raakt niet alleen de cliënten zelf, maar ook de hele zorgketen. ### Waarom dit tekort zo'n groot probleem is Wanneer iemand klaar is voor ontslag uit een ggz-instelling, is een stabiele woonplek essentieel voor herstel. Zonder woning blijven mensen vaak onnodig lang in de kliniek, wat leidt tot wachtlijsten en hogere zorgkosten. Het is een vicieuze cirkel: zorgcapaciteit raakt geblokkeerd, terwijl er buiten de muren nauwelijks doorstroom mogelijk is. - **Wachtlijsten groeien**: Nieuwe patiënten kunnen niet worden opgenomen omdat er geen plek vrijkomt. - **Kosten stijgen**: Verblijf in een kliniek is veel duurder dan zelfstandig wonen met ambulante begeleiding. - **Herstel stagneert**: Een eigen thuis geeft rust en stabiliteit, wat cruciaal is voor mentaal herstel.  ### Wat betekent dit voor senioren? Voor ouderen met psychische problemen is de situatie nog nijpender. Zij hebben vaak specifieke woonbehoeften, zoals een gelijkvloerse woning of nabijheid van zorg. De schaarste aan passende huurwoningen, gecombineerd met de stijgende huurprijzen, maakt het voor senioren extra moeilijk om na een ggz-behandeling een geschikte plek te vinden. > "Een dak boven je hoofd is de basis voor herstel. Zonder die basis heeft de beste therapie weinig kans van slagen." – Margriet Bos, Expert Persoonsalarmering en Veiligheid voor Ouderen ### Oplossingen liggen binnen handbereik Gelukkig zijn er wel degelijk mogelijkheden om het tij te keren. Gemeenten en woningcorporaties kunnen samenwerken om meer woningen te realiseren voor deze doelgroep. Denk aan geclusterde woonvormen met lichte ondersteuning, of het ombouwen van leegstaande panden tot betaalbare huurappartementen. Daarnaast is het belangrijk dat zorgverleners al tijdens de behandeling beginnen met het zoeken naar woonruimte. Zo ontstaat er een soepelere overgang van kliniek naar thuis. Ook persoonlijke alarmsystemen kunnen senioren helpen om langer zelfstandig te wonen, zonder dat ze zich onveilig voelen. ### Conclusie Het jaarlijkse tekort van 7.750 woningen voor ggz-cliënten is een urgent probleem dat vraagt om daadkracht. Door te investeren in betaalbare woningen en betere samenwerking tussen zorg en woningmarkt, kunnen we voorkomen dat mensen vastlopen na hun behandeling. Zo geven we iedereen een eerlijke kans op een stabiel en veilig thuis.