Hoe een echtpaar zonder zorgachtergrond de dementiezorg transformeerde

·
Luister naar dit artikel~4 min
Hoe een echtpaar zonder zorgachtergrond de dementiezorg transformeerde

In De Eemhorst transformeert een echtpaar zonder zorgachtergrond de dementiezorg. Hun kleinschalige, mensgerichte aanpak laat bewoners opbloeien en maakte van het huis een geliefde plek, mede mogelijk gemaakt door Triodos Bank.

Soms komen de meest transformatieve ideeën uit de meest onverwachte hoeken. Dat geldt zeker voor De Eemhorst, een kleinschalig verzorgingshuis waar mensen met dementie niet alleen verzorgd worden, maar écht opbloeien. Het geheim? Een echtpaar dat zelf geen traditionele zorgachtergrond heeft en daardoor met een frisse, eigenzinnige blik naar dementie keek. Hun aanpak maakt van De Eemhorst een geliefde plek voor bewoners én hun naasten. ### Een frisse wind in de dementiezorg Wat gebeurt er als je dementiezorg niet benadert vanuit protocollen, maar vanuit menselijkheid? Dat was de vraag die dit echtpaar stelde. Ze kwamen niet uit de zorgsector, maar brachten ervaringen uit een compleet andere wereld mee. En dat bleek een zegen. Ze zagen niet alleen de ziekte, maar vooral de mens erachter. De routines en systemen die in veel instellingen heilig zijn, schudden ze grondig door elkaar. Het resultaat is een plek die aanvoelt als thuis, niet als een instituut. ### De kern van de aanpak: Kleinschaligheid en eigen regie De Eemhorst werkt bewust kleinschalig. We hebben het over een huis waar maximaal acht bewoners samenwonen. Dat klinkt misschien als een detail, maar het maakt een wereld van verschil. In zo'n setting is er ruimte voor echte aandacht. Er zijn geen lange, anonieme gangen, maar een woonkamer waar het leven zich afspeelt. Bewoners houden zoveel mogelijk hun eigen dagritme aan. Koffie drinken wanneer je wilt, naar buiten gaan als het je uitkomt, zelf bepalen wat je eet. Het zijn simpele dingen die de eigen regie en waardigheid enorm versterken. - **Persoonlijke aandacht staat voorop:** Door de kleine groep kennen de medewerkers elke bewoner door en door. - **Het leven gaat door:** Dagelijkse activiteiten zoals koken, tuinieren en boodschappen doen worden zoveel mogelijk samen gedaan. - **De deur staat open:** Familie en vrienden zijn geen bezoekers, maar onderdeel van de gemeenschap en zijn altijd welkom. De filosofie is eigenlijk heel logisch. Iemand met dementie verliest gaandeweg veel controle. Door juist op de gebieden waar het wél kan, de regie te laten, geef je iemand een stukje autonomie en zelfrespect terug. Dat is geen zorg op papier, dat is zorg die je voelt. ### De rol van Triodos Bank Zo'n ambitieus project realiseren vraagt om een financier die het visionaire concept begrijpt en vertrouwt. Triodos Bank trad op als die partner. Zij financierden dit zorgproject omdat ze geloven in een andere, meer mensgerichte kijk op zorg. Het laat zien dat er ruimte is voor vernieuwing, mits je bereid bent buiten de gebaande paden te treden. De steun van een bank die maatschappelijke impact net zo belangrijk vindt als financiële rendementen, was cruciaal om dit van de grond te krijgen. ### Waarom deze aanpak zo goed werkt Het succes van De Eemhorst zit 'm in de combinatie van een niet-zorgblik en radicale menselijkheid. Omdat de oprichters niet waren opgeleid in het 'zo-hoort-het-nou-eenmaal', konden ze alle vraagtekens zetten bij standaardprocedures. Ze stelden steeds de vraag: 'Draagt dit bij aan een gelukkig en waardig leven voor onze bewoners?' Als het antwoord nee was, werd het anders aangepakt. Het gaat niet om wat makkelijk is voor de organisatie, maar om wat goed is voor de mens. Een bewoner zei ooit: *"Hier voel ik me nog steeds gezien. Ze weten wat ik lekker vind, waar ik van schrik, wat me blij maakt. Dat is het grootste geschenk."* Die uitspraak vat het perfect samen. Het is de essentie van zorg die verder kijkt dan de diagnose. Voor professionals in de ouderenzorg is De Eemhorst een bron van inspiratie. Het bewijst dat verandering mogelijk is, ook binnen een sector die vaak als log en behoudend wordt gezien. Het begint met een andere vraag stellen. Niet: 'Hoe passen we deze bewoner in ons systeem?' Maar: 'Hoe passen we ons systeem aan aan het leven van deze bewoner?' Het verschil is klein in formulering, maar enorm in uitwerking. Het is een reminder dat de beste zorg soms begint met het loslaten van wat je denkt te weten, en opnieuw leren kijken naar de mens voor je.