Doorzettingsmacht in de Wet Passende Zorg: wat betekent dit voor jou?

Margriet Bos · 2026-10-07

De Wet Passende Zorg krijgt tanden. Minister Sophie Hermans wil doorzettingsmacht organiseren om impasses in regionale samenwerking te doorbreken. Dat zei ze op 7 oktober tijdens het symposium van Mediforum in de Rode Hoed. Maar hoe dat er precies uit komt te zien? Daar wordt nog over gediscussieerd. Voor jou als professional in de ouderenzorg is dit geen abstract Haags verhaal. Het raakt direct aan hoe jij straks samenwerkt met huisartsen, thuiszorg, ziekenhuizen en gemeenten. En dus ook aan hoe snel een senior een persoonlijk alarm krijgt dat echt past. ### Waarom doorzettingsmacht? Even terug naar de basis Regionale samenwerking in de zorg is vaak een kwestie van goedbedoelde intenties. Iedereen wil het beste voor de patiënt. Maar als het aankomt op geld, verantwoordelijkheden en belangen, dan loopt het soms vast. Een impasse dus. En daar zit niemand op te wachten, behalve misschien degenen die het systeem in stand willen houden. Denk aan een regio waar de thuiszorg zegt: "Wij kunnen die cliënt niet aannemen, want we hebben geen capaciteit." Het ziekenhuis zegt: "Wij kunnen niet ontslaan, want er is geen thuiszorg." En de gemeente zegt: "Wij gaan niet over de Wlz." Resultaat: de oudere blijft liggen. Letterlijk. Terwijl een simpel persoonsalarm met valdetectie en een goede meldkameroplossing al veel had kunnen opvangen. Doorzettingsmacht moet dat doorbreken. Iemand krijgt de bevoegdheid om te zeggen: "Tot hier en niet verder. We gaan het zó doen." Zonder eindeloos overleg. ### Hoe werkt doorzettingsmacht in de praktijk? De precieze invulling is nog niet afgerond, benadrukte Hermans. Maar de contouren zijn duidelijk: - **Een regionale partij krijgt mandaat** om knopen door te hakken als partijen er samen niet uitkomen. - **Er komt een escalatiemodel** waarbij een onafhankelijke instantie kan ingrijpen. - **Financiering en verantwoording** worden onderdeel van de doorzettingsmacht, zodat er niet alleen morele druk is. > "We willen geen papieren tijger. Doorzettingsmacht moet echt werken, anders schiet het zijn doel voorbij." – aldus een betrokkene bij het symposium. Dat klinkt logisch. Maar zoals altijd zit de duivel in de details. Wie krijgt die macht? Een zorgverzekeraar? Een regionale taskforce? En hoe voorkom je dat het een verkapte bezuinigingsmaatregel wordt? ### Wat betekent dit voor jou als professional in de ouderenzorg? Als jij dagelijks met senioren en persoonsalarmering werkt, dan merk je nu al dat de samenwerking tussen partijen vaak stroperig is. Een cliënt heeft een alarm nodig, maar de indicatie laat op zich wachten. Of de meldkamer is niet op de hoogte van een verhuizing. Doorzettingsmacht kan dat versnellen. **Concreet kun je denken aan:** - Snellere besluitvorming over wie een persoonsalarm vergoedt. - Betere afspraken over wie reageert bij een alarm: thuiszorg, familie of meldkamer? - Minder discussie over verantwoordelijkheid als een oudere tussen wal en schip valt. Maar er is ook een risico. Als doorzettingsmacht te veel bij één partij komt te liggen, kan dat ten koste gaan van maatwerk. En maatwerk is juist essentieel bij persoonsalarmering. De ene senior wil een eenvoudige halszender, de ander heeft een slim horloge met GPS en spraakverbinding nodig. ### Hoe nu verder? De Wet Passende Zorg is nog volop in ontwikkeling. De discussie over doorzettingsmacht is nog niet afgerond. Dat betekent dat er ruimte is voor input. Als professional kun je je stem laten horen via brancheorganisaties of regionale overleggen. Want uiteindelijk gaat het om één ding: dat ouderen veilig en zelfstandig kunnen blijven wonen, met een alarmsysteem dat werkt op het moment dat het nodig is. Doorzettingsmacht is geen doel op zich. Het is een middel om de zorg voor onze ouderen daadwerkelijk beter te maken. Blijf dus kritisch, maar ook constructief. Want stilzitten is geen optie. De vergrijzing wacht niet.