Digitale zorg bereikt ouderen niet: wat er misgaat in het ziekenhuis
Margriet Bos ·
Luister naar dit artikel~3 min

Digitale toegankelijkheid moet een kernwaarde zijn in de zorg, stelt Lucille Standaar. Toch lopen moeilijk bereikbare groepen gewoon rond in het ziekenhuis. Wat gaat er mis?
Van inkoop tot implementatie zou digitale toegankelijkheid een kernwaarde moeten zijn bij zorgorganisaties. Toch is dat in de praktijk vaak niet zo. Dat stelt Lucille Standaar, die onlangs promoveerde op de digitalisering van de zorg. Haar conclusie is confronterend: "De zogeheten moeilijk bereikbare groepen lopen gewoon rond in het ziekenhuis."
Die uitspraak zet je even stil. Want als die mensen er letterlijk rondlopen, waarom bereiken we ze dan niet met onze digitale zorg?
### Wie zijn die 'moeilijk bereikbare' groepen eigenlijk?
We hebben het niet over een abstracte doelgroep ver weg. Het gaat om ouderen die moeite hebben met een patiëntenportaal, mensen met een beperking die een app niet kunnen gebruiken, of senioren die simpelweg de digitale balie niet vinden. Ze zijn er wel, maar het systeem ziet ze niet.
En dat terwijl juist zij vaak veel zorg nodig hebben. Volgens Standaar begint het probleem al bij de inkoop. Wordt digitale toegankelijkheid daar niet meegenomen, dan is het later lastig terug te draaien. Een portaal dat niet werkt voor iemand van 82 is geen technisch detail, maar een drempel naar goede zorg.
### Toegankelijkheid is geen bijzaak
Digitale toegankelijkheid wordt nog te vaak gezien als iets voor de afdeling communicatie. Maar het raakt de kern van de zorg. Als een oudere zijn afspraak niet kan inzien of een herhaalrecept niet kan aanvragen, valt hij buiten de boot.
Denk aan een simpele vergelijking: je bouwt een prachtig ziekenhuis, maar de voordeur is te zwaar voor een kwart van je bezoekers. Niemand zou dat accepteren. Digitaal gebeurt het elke dag.
Een paar praktische punten die er echt toe doen:
- Betrek ouderen en mensen met een beperking al bij het ontwerp, niet achteraf.
- Maak toegankelijkheid een vaste eis in het inkoopproces, net als veiligheid.
- Test met echte gebruikers, ook degenen die minder digitaal vaardig zijn.
- Zorg voor een duidelijk alternatief, zoals telefonisch contact of hulp aan de balie.
### Wat dit betekent voor persoonsalarmering
Voor professionals die zich bezighouden met persoonsalarmering en veiligheid voor ouderen is dit een herkenbaar thema. Een alarmsysteem dat alleen via een app werkt, sluit precies die groep uit die het het hardst nodig heeft. De les van Standaar geldt dus breder dan het ziekenhuis.
> "De zogeheten moeilijk bereikbare groepen lopen gewoon rond het ziekenhuis." — Lucille Standaar
Kortom: wie digitale zorg inkoopt en invoert, moet zich steeds afvragen of de kwetsbaarste gebruiker er ook mee uit de voeten kan. Anders blijft een deel van de mensen rondlopen zonder ooit bereikt te worden.