De Wondere Wereld: wat zorginstellingen kunnen leren van deze inclusieprijswinnaar

Margriet Bos · 2026-08-17

Afgelopen najaar gebeurde er iets bijzonders in de zorg. De Wondere Wereld, een wooninitiatief opgezet door twee zorgprofessionals, won de publieksprijs van de INC Awards. Die prijs is voor organisaties die uitblinken in inclusie. Maar wat betekent dat eigenlijk in de praktijk? En nog belangrijker: wat kunnen andere zorginstellingen hiervan leren? Ik duik graag in dit verhaal, want het raakt precies waar het in de ouderenzorg om draait: mensen het gevoel geven dat ze er echt toe doen. Niet als cliënt of dossiernummer, maar als persoon met een eigen verhaal, eigen wensen en eigen talenten. ### Wat is de Wondere Wereld precies? De Wondere Wereld is geen standaard zorginstelling. Het is een wooninitiatief waar inclusie geen modewoord is, maar de basis van elke dag. Bewoners worden niet gezien als passieve zorgontvangers, maar als actieve deelnemers aan de gemeenschap. Denk aan gezamenlijke maaltijden, tuinonderhoud, of het organiseren van activiteiten waar iedereen aan kan bijdragen. Wat dit initiatief bijzonder maakt, is dat het is opgezet door twee zorgprofessionals die zelf zagen hoe het anders kon. Ze wilden af van de eenzame kamers en de strakke dagprogramma's. In plaats daarvan creëerden ze een plek waar bewoners zich thuis voelen, met alle vrijheid die daarbij hoort. ### De kracht van eigen initiatief Een van de meest opvallende lessen uit dit verhaal is de nadruk op eigen initiatief. De oprichters moedigen medewerkers aan om met eigen ideeën te komen. Dat klinkt simpel, maar in de praktijk is het best revolutionair. Hoe vaak gebeurt het in de zorg dat een verzorgende met een goed idee komt, maar het niet durft te delen omdat het niet in het protocol past? Bij de Wondere Wereld is dat anders. Daar worden medewerkers actief gestimuleerd om na te denken over hoe het beter kan. Dat zorgt niet alleen voor betere zorg, maar ook voor gemotiveerder personeel. En dat merk je als bewoner. ### Wat kunnen andere zorginstellingen hiervan leren? Wil je als zorginstelling ook meer inclusie? Begin dan klein, maar begin wel. Hier zijn een paar concrete ideeën die je direct kunt toepassen: - **Luister écht naar bewoners**: Organiseer regelmatig gesprekken waarin bewoners niet alleen mogen klagen, maar ook mogen meedenken over oplossingen. - **Geef medewerkers ruimte**: Laat zien dat initiatief wordt gewaardeerd. Dat kan al door iemand te bedanken voor een idee, ook als het niet direct wordt uitgevoerd. - **Kijk naar wat mensen wél kunnen**: In plaats van te focussen op beperkingen, kun je kijken naar talenten. Misschien wil een bewoner graag helpen met koffie schenken of de planten water geven. Het mooie is: inclusie hoeft niet duur te zijn. Het gaat vooral om een andere manier van kijken en doen. ### Een voorbeeld uit de praktijk Stel je voor: een bewoner die vroeger altijd heeft gekookt voor haar gezin. In een traditionele zorginstelling zou ze misschien alleen aan tafel zitten. Bij de Wondere Wereld zou ze gevraagd worden om mee te helpen met het bereiden van de maaltijd. Dat geeft haar niet alleen een doel, maar ook een gevoel van waardigheid. Dat is precies waar het om draait. Inclusie is niet iets abstracts. Het is de simpele vraag: "Wat kun jij bijdragen?" in plaats van "Wat mankeert er aan jou?" ### De toekomst van inclusieve zorg De erkenning van de INC Awards is een mooie bevestiging, maar het verhaal van de Wondere Wereld is nog lang niet af. De oprichters hopen dat hun initiatief anderen inspireert om ook anders te durven denken. En eerlijk gezegd: dat lijkt te werken. Steeds meer zorgorganisaties kijken met interesse naar dit model. Natuurlijk is niet alles één-op-één over te nemen. Elke locatie heeft zijn eigen uitdagingen en mogelijkheden. Maar de kernboodschap is universeel: als je mensen centraal stelt, in plaats van protocollen, dan ontstaat er ruimte voor echte verbinding. ### Conclusie De Wondere Wereld laat zien dat inclusie geen luxe is, maar een keuze. Een keuze om anders te kijken naar zorg, naar ouderen en naar medewerkers. De publieksprijs is een erkenning van die keuze, maar het echte succes zit in de dagelijkse praktijk. In de glimlach van een bewoner die weer iets kan betekenen. In de trots van een medewerker wiens idee wordt gehoord. Als je maar één ding meeneemt uit dit verhaal, laat het dan dit zijn: durf te luisteren naar de mensen om je heen. Of ze nu 85 zijn of 25. Iedereen heeft iets te geven. Soms moet je alleen de ruimte creëren om dat te laten zien.