Buurtzorg verliest 9 miljoen op Wlz-zorg: 'We stoppen ermee'

·
Luister naar dit artikel~5 min
Buurtzorg verliest 9 miljoen op Wlz-zorg: 'We stoppen ermee'

Buurtzorg lijdt 9 miljoen euro verlies op Wlz-zorg aan huis, terwijl andere aanbieders winst maken. Oprichter Jos de Blok dreigt te stoppen als zorgkantoren niet meebewegen. Een principieel conflict over kwaliteit versus kosten.

Het is een opvallend geluid in de Nederlandse zorgsector. Waar veel zorgaanbieders het volledig pakket thuis (vpt) binnen de Wet langdurige zorg (Wlz) zien als een winstgevende activiteit, maakt Buurtzorg er juist verlies op. Negen miljoen euro verlies, om precies te zijn. Hoe kan dat nou? En wat betekent dit voor de toekomst van deze zorg? Jos de Blok, de oprichter van Buurtzorg, is er duidelijk over. "Als we er niet uitkomen met de zorgkantoren, dan stoppen we met de Wlz-zorg aan huis," zegt hij. Dat is geen loze dreiging, maar een serieuze waarschuwing. Het zet je aan het denken over hoe onze zorg georganiseerd is. ### Waarom verliest Buurtzorg zoveel geld? Dat is de hamvraag. Het volledig pakket thuis is voor veel organisaties een 'moneymaker'. Ze krijgen een vast bedrag per cliënt, ongeacht de precieze zorg die geleverd wordt. Bij Buurtzorg werkt dat anders. Zij kijken niet naar het budget, maar naar wat de cliënt écht nodig heeft. En dat blijkt vaak meer te zijn dan waar het vpt-bedrag voor is berekend. Het gevolg? Buurtzorg levert meer uren zorg dan ze vergoed krijgt. Simpel gezegd: ze doen te veel. Terwijl andere aanbieders misschien binnen de lijntjes van het budget blijven kleuren, kiest Buurtzorg ervoor om eerst naar de mens te kijken. Dat is een principiële keuze, maar wel een die geld kost. Negen miljoen euro, om precies te zijn. ### Het dilemma van kwaliteit versus kosten Hier wringt de schoen. Buurtzorg staat bekend om haar mensgerichte, kwalitatieve aanpak. Ze werken met zelfsturende teams van verpleegkundigen en verzorgenden. Die bepalen zelf, in overleg met de cliënt, wat de beste zorg is. Geen managers die van bovenaf de uren tellen. Dat leidt tot tevreden cliënten en gemotiveerde medewerkers. Maar binnen het huidige financieringssysteem leidt het dus ook tot verlies. Het systeem is ingericht op standaardpakketten, terwijl echte zorg maatwerk is. En maatwerk is nu eenmaal moeilijk in een hokje te stoppen. Jos de Blok verwoordt het zo: > "We kunnen niet blijven draaien op een systeem dat onze manier van werken niet ondersteunt. Als de zorgkantoren niet willen meebewegen, dan moeten we keuzes maken." ### Wat zijn de gevolgen als Buurtzorg stopt? Dat zou een enorme klap zijn voor duizenden cliënten die afhankelijk zijn van Wlz-zorg aan huis. Buurtzorg is een van de grootste spelers in de thuiszorg. Als zij ermee stoppen, moeten al die mensen naar een andere aanbieder. En die werken vaak volgens een ander, meer bureaucratisch model. - Cliënten verliezen hun vertrouwde zorgverleners - De kwaliteit van zorg kan onder druk komen te staan - Andere aanbieders krijgen mogelijk wachtlijsten - De druk op mantelzorgers neemt toe Het is een scenario waar niemand op zit te wachten. Maar het lijkt wel de richting waar we naartoe gaan als er niets verandert. ### Is er een miljard te besparen? Jos de Blok denkt van wel. Hij zegt dat er op het volledig pakket thuis één miljard euro te bezuinigen valt. Dat klinkt als een enorm bedrag, en dat is het ook. Maar hoe dan? Volgens Buurtzorg door slimmer te werken en bureaucratie te verminderen. Het huidige systeem kost veel geld aan overhead, controle en administratie. Geld dat niet naar de zorg zelf gaat. Door meer vertrouwen te geven aan zorgprofessionals en minder regels op te leggen, kan er volgens Buurtzorg flink bespaard worden. En die besparing kan dan weer geïnvesteerd worden in betere zorg. ### Wat betekent dit voor de toekomst? We staan op een kruispunt. Aan de ene kant het huidige systeem, met vaste pakketten en strikte regels. Aan de andere kant het Buurtzorg-model, gebaseerd op vertrouwen en maatwerk. De keuze die we maken, bepaalt hoe onze ouderen en kwetsbaren de komende jaren verzorgd worden. Het gesprek met de zorgkantoren is cruciaal. Kunnen zij meebewegen? Kunnen ze een financieringssysteem bedenken dat ruimte geeft voor kwaliteit in plaats van kwantiteit? Of blijft het bij tellen van minuten en uren? Eén ding is zeker: Buurtzorg zal niet veranderen. Hun principes staan vast. Of de sector mee verandert, dat is de vraag. En het antwoord op die vraag bepaalt of duizenden Nederlanders straks nog de zorg krijgen die ze verdienen. Zorg die verder kijkt dan het budget, en die de mens centraal stelt. Zoals het hoort.