Bureaucratie jeugdzorg: 's Heeren Loo slaat alarm

Margriet Bos · 2026-05-28

De jeugdzorg in Nederland staat onder druk, en dat is geen nieuws. Maar wat 's Heeren Loo bestuurder Ageeth Ouwehand nu naar buiten brengt, is wel opvallend. Ze zegt dat de administratieve lasten zo absurd hoog zijn, dat geen enkel IT-systeem het kan bijbenen. Het gevolg? Medewerkers zitten handmatig gegevens in Excel-bestanden te stoppen. Dat is niet alleen frustrerend, maar ook een teken dat het systeem faalt. ### Waarom Excel nog steeds de standaard is Je zou denken dat een grote organisatie als 's Heeren Loo wel een geavanceerd digitaal systeem heeft. Maar de realiteit is anders. De complexiteit van de regelgeving in de jeugdzorg is zo groot, dat elk systeem vastloopt. Denk aan talloze formulieren, verschillende financieringsstromen en uiteenlopende eisen per gemeente. Het is een wirwar die softwareontwikkelaars niet kunnen oplossen. Daarom grijpen zorgmedewerkers terug op Excel. Het is simpel, flexibel, maar ook ongelooflijk tijdrovend. ### De impact op zorgverleners en kinderen Deze bureaucratie heeft directe gevolgen. Zorgverleners besteden meer tijd aan papierwerk dan aan de kinderen die ze moeten helpen. Dat is niet alleen zonde van hun expertise, maar het vertraagt ook de hulp. Een kind dat wacht op een indicatie of een passende plek, voelt dat direct. De wachtlijsten worden langer, de druk op gezinnen neemt toe. En de medewerkers? Die raken overwerkt en demotivated. Het is een vicieuze cirkel die doorbroken moet worden. - Medewerkers besteden tot 40% van hun tijd aan administratie. - Gemeenten hanteren elk eigen regels, wat zorgt voor inconsistentie. - Excel-bestanden zijn foutgevoelig en niet toekomstbestendig. ### Wat er moet veranderen volgens deskundigen Volgens Ouwehand ligt de oplossing niet bij nóg een IT-systeem, maar bij een fundamentele herziening van de regels. Minder bureaucratie, meer vertrouwen in zorgprofessionals. Dat betekent: eenvoudigere aanvraagprocedures, uniforme richtlijnen en minder verantwoording achteraf. Alleen dan kunnen zorgverleners weer doen waar ze goed in zijn: kinderen en gezinnen ondersteunen. ### Conclusie: tijd voor actie Het verhaal van 's Heeren Loo is geen incident. Het is een symptoom van een vastgelopen systeem. De noodklok luidt niet voor niets. Als we niets doen, blijven zorgmedewerkers vastzitten in Excel, en blijven kinderen wachten. Het is tijd dat beleidsmakers luisteren en échte stappen zetten. Want goede jeugdzorg verdient meer dan een spreadsheet.