Bloedbuizen zoek, SEH dicht: wat ging er mis bij Alrijne?

Margriet Bos · 2026-11-05

Stel je voor: je ligt in het ziekenhuis, er wordt bloed geprikt en vervolgens raakt je buisje zoek. Geen uitslag, geen behandeling. Bij Alrijne Zorggroep gebeurde precies dat in 2024. De zorggroep stapte over van het ene commerciële laboratorium naar het andere, en dat liep compleet uit de hand. ### De overstap die alles op scherp zette Alrijne Zorggroep besloot in 2024 om de samenwerking met Unilabs te beëindigen en verder te gaan met Clinical Diagnostics. Een logische stap zou je denken, want concurrentie houdt de prijs scherp. Maar de overgang verliep allesbehalve soepel. Bloedbuizen raakten zoek, uitslagen bleven uit en grote delen van het ziekenhuis moesten hun deuren sluiten. Patiënten kwamen voor niets, artsen stonden met lege handen en de druk op de spoedeisende hulp (SEH) liep enorm op. ### Wat ging er mis? De problemen begonnen al snel na de wisseling. Volgens betrokkenen waren er onvoldoende afspraken gemaakt over de logistiek. Bloedmonsters verdwenen in de chaos, en omdat de SEH dicht moest, moesten patiënten naar andere locaties worden gebracht. Dat kostte tijd en zorgde voor extra onrust. - **Bloedbuizen zoek:** Monsters raakten kwijt in het proces, waardoor diagnoses vertraging opliepen. - **SEH gesloten:** Grote delen van het ziekenhuis sloten noodgedwongen de deuren, met alle gevolgen van dien. - **Inspectie grijpt niet in:** Ondanks de ernst van de situatie greep de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd (IGJ) niet in. Dat roept vragen op over toezicht en verantwoordelijkheid. > “We zagen een storm van klachten, maar de inspectie bleef aan de zijlijn staan. Dat is zorgwekkend.” – een betrokkene ### Waarom dit iedereen aangaat Deze crisis raakt niet alleen Alrijne, maar de hele zorgsector. Steeds vaker besteden ziekenhuizen laboratoriumwerk uit aan commerciële partijen. Dat kan efficiënt zijn, maar het brengt ook risico’s met zich mee. Als de communicatie tussen zorginstelling en laboratorium niet waterdicht is, ontstaan er gaten in de zorgketen. En die gaten worden uiteindelijk gevuld door patiënten die langer moeten wachten of zelfs verkeerde behandelingen krijgen. ### De rol van de inspectie De Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd houdt toezicht op de kwaliteit van zorg. Maar in dit geval greep ze niet in. Waarom niet? Mogelijk omdat de problemen werden gezien als een tijdelijke logistieke hobbel. Toch blijft het een pijnpunt: als de inspectie niet ingrijpt bij zulke zichtbare ontwrichting, wie waarborgt dan de veiligheid van patiënten? ### Wat kunnen we hiervan leren? De les is duidelijk: een overstap naar een nieuwe laboratoriumpartner moet zorgvuldig worden voorbereid. Dat betekent heldere afspraken over logistiek, back-up procedures en duidelijke communicatie naar patiënten en medewerkers. Zorginstellingen moeten niet alleen naar de prijs kijken, maar ook naar de betrouwbaarheid van de partner. En misschien nog wel belangrijker: de inspectie zou eerder aan de bel moeten trekken wanneer de zorg in het gedrang komt. ### Conclusie De laboratoriumcrisis bij Alrijne Zorggroep is een waarschuwing voor de hele sector. Het laat zien hoe kwetsbaar de zorgketen is wanneer commerciële belangen en patiëntveiligheid botsen. Gelukkig zijn er ook oplossingen: betere voorbereiding, strenger toezicht en meer transparantie. Want uiteindelijk draait het allemaal om één ding: de patiënt mag nooit de dupe worden van een slecht uitgevoerde overstap.