Bloedbuizen kwijt en SEH dicht: wat ging er mis bij Alrijne?
Margriet Bos ·
Luister naar dit artikel~3 min

Alrijne Zorggroep wisselde in 2024 van lab en dat liep mis: bloedbuizen zoek en SEH dicht. De inspectie greep niet in. Wat kunnen we hiervan leren?
Stel je voor: je ligt in het ziekenhuis, er moet bloed worden geprikt, maar de buisjes zijn zoek. En de Spoedeisende Hulp? Die is dicht. Dit is geen horrorverhaal, maar de realiteit bij Alrijne Zorggroep in 2024. Een laboratoriumcrisis die diepe sporen heeft achtergelaten.
### De wissel van labreuzen
Alrijne Zorggroep besloot in 2024 om van laboratoriumpartner te wisselen. Weg van Unilabs, op naar Clinical Diagnostics. Een logische stap zou je denken, want concurrentie houdt de prijzen scherp. Maar wat een routineklus leek, mondde uit in een chaos van jewelste.
Het begon met kleine haperingen. Bloedbuisjes die zoekraakten, uitslagen die niet doorkwamen. Al snel groeide het uit tot een crisis waarbij grote delen van het ziekenhuis moesten sluiten. De Spoedeisende Hulp ging op slot, operaties werden uitgesteld. Patiënten kwamen in de knel.
### Wat deed de inspectie?
Je zou verwachten dat de Inspectie voor de Gezondheidszorg ingrijpt als de zorg in gevaar komt. Maar nee. De inspectie greep niet in. Geen waarschuwing, geen dwangsom, niets. Hoe kan dat?
Misschien komt het doordat de problemen zich langzaam opbouwden. Eerst een paar zoekgeraakte buisjes, toen een paar vertraagde uitslagen. Tegen de tijd dat de ernst doordrong, was het kwaad al geschied. Of misschien speelt mee dat de inspectie afhankelijk is van meldingen uit het veld. Als niemand aan de bel trekt, blijft het stil.
### De impact op patiënten
Voor patiënten is dit allesbehalve abstract. Stel je voor dat je voor een spoedoperatie komt, maar de OK is dicht omdat het lab niet functioneert. Of dat je bloed moet worden geprikt, maar de buisjes zijn op. Het vertrouwen in de zorg krijgt een flinke deuk.
En dat terwijl persoonlijke alarmering voor senioren juist bedoeld is om veiligheid en zekerheid te bieden. Als de basiszorg al wankelt, hoe kunnen ouderen zich dan veilig voelen?
### Wat kunnen we hiervan leren?
Deze crisis bij Alrijne is een wake-upcall. Een paar lessen:
- **Due diligence is essentieel**: Bij het wisselen van leverancier moet je niet alleen naar de prijs kijken, maar ook naar de betrouwbaarheid en de overgangsperiode.
- **Houd de regie**: Als zorginstelling blijf je verantwoordelijk voor de kwaliteit, ook als je uitbesteedt.
- **Meld problemen vroeg**: De inspectie kan alleen ingrijpen als ze op de hoogte is. Schroom niet om aan de bel te trekken.
- **Communicatie is key**: Patiënten moeten weten waar ze aan toe zijn. Openheid voorkomt onrust.
### Conclusie
De laboratoriumcrisis bij Alrijne laat zien hoe kwetsbaar de zorgketen is. Een simpele wissel van leverancier kan verstrekkende gevolgen hebben. Laten we hopen dat dit een les is voor andere zorginstellingen. Want uiteindelijk draait het om de patiënt, die er blind op moet kunnen vertrouwen dat de zorg goed is geregeld.