Bestuurder slaapt in verpleeghuis: de lessen na een nacht

Margriet Bos · 2026-07-09

Stel je voor: je bent bestuurder van een zorgorganisatie, maar heb je eigenlijk wel echt ervaren hoe het is om in een verpleeghuis te wonen? Gitta Hoeks, bestuurder van Sint Jacob, besloot het te doen. Ze ging niet voor een korte rondleiding, maar bleef slapen. Geen rode loper, maar dezelfde bejegening als alle andere bewoners. Na die ene nacht deelt ze haar inzichten. En die zijn verrassend eerlijk. ### Waarom een nacht in het verpleeghuis? Hoeks wilde weten wat bewoners dagelijks meemaken. Ze koos voor een overnachting zonder speciale behandeling. Ze at mee in de gezamenlijke ruimte, volgde het avondritueel en sliep in een standaardkamer. Het was geen luxe retreat, maar een realistische inkijk. “Ik begrijp nu waarom Teun Toebes een jaar in het verpleeghuis woonde,” zei ze achteraf. Het draait om het voelen van de dagelijkse realiteit, niet alleen het zien. ### De kleine dingen die het verschil maken Wat viel haar op? Het waren de details. Denk aan de geluiden 's nachts: piepende deuren, voetstappen in de gang, of een bewoner die roept. Voor een bezoeker is dat even wennen, voor een bewoner is het de norm. Ook de maaltijden vielen haar op. Ze at wat de anderen aten, zonder keuze. Dat klinkt simpel, maar het geeft een gevoel van afhankelijkheid. Hoeks merkte hoe belangrijk het is om zelf regie te houden, ook over kleine dingen zoals wanneer je naar bed gaat. ### Wat dit betekent voor de zorg Deze ervaring leert ons dat zorg niet alleen over protocollen gaat, maar over menselijkheid. Een paar concrete lessen: - Luister echt naar bewoners, niet alleen naar hun medische behoeften. - Kijk naar de kleine ergernissen: een te harde lamp, een te koude kamer. - Geef bewoners keuzes, hoe klein ook, zoals thee of koffie. Hoeks benadrukt dat één nacht niet genoeg is. “Dit moet je eigenlijk een week doen,” zegt ze. Het doel is niet om te shockeren, maar om te begrijpen. Want als je weet hoe het voelt om geen controle te hebben over je dag, kun je betere zorg leveren. ### De impact op het beleid Na haar overnachting nam Sint Jacob concrete stappen. Ze bekeken de nachtdienst anders: meer aandacht voor rust en minder voor administratie. Ook de maaltijden werden aangepast, met meer variatie en keuzevrijheid. Het laat zien dat een leider die ervaart, écht verandering kan brengen. Geen theorie, maar praktijk. ### Conclusie: waarom dit verhaal telt Dit is geen oproep om alle bestuurders te laten logeren. Het is een herinnering dat zorg persoonlijk is. Of je nu bestuurder bent of mantelzorger, probeer je in te leven. Slaap niet alleen in een verpleeghuis, maar leef mee. De beste zorg begint bij begrip, niet bij rapporten. En zoals Hoeks zegt: “Het is pas echt als je het zelf hebt meegemaakt.”