Bestuurder slaapt in verpleeghuis: 'Een eyeopener'

Margriet Bos · 2026-07-09

Gitta Hoeks, bestuurder van zorgorganisatie Sint Jacob, besloot niet alleen vanaf haar bureau leiding te geven. Ze koos ervoor om een nacht te logeren in een van haar eigen verpleeghuizen. Geen rode loper, geen speciale behandeling, maar precies dezelfde bejegening als alle andere bewoners. Na die ene nacht zegt ze: 'Ik begrijp nu waarom Teun Toebes een jaar in het verpleeghuis woonde.' ### Waarom deze ervaring zo belangrijk is Het klinkt simpel: een nachtje slapen in een verpleeghuis. Maar voor een bestuurder is het een flinke stap. Hoeks wilde voelen wat bewoners dagelijks meemaken. Geen rapporten lezen, maar zelf ervaren. Ze ontdekte dat kleine dingen een groot verschil maken. Denk aan het geluid van een piepende deur, de geur van eten, of het gevoel van een hard matras. Dit zijn zaken die je niet in een vergadering hoort. Hoeks benadrukt dat het geen 'kijk-eens-wat-ik-doe'-actie was. Ze wilde echt begrijpen wat er speelt. En dat lukte. Ze merkte hoe het is om te wachten op hulp, om niet zelf te kunnen bepalen wanneer je eet of slaapt. Het gaf haar inzichten die ze anders nooit had gekregen. ### De impact van een overnachting Na haar overnachting trok Hoeks duidelijke conclusies. Ze zag dat het personeel hard werkt, maar dat er vaak te weinig tijd is voor persoonlijke aandacht. Een praatje, een luisterend oor, dat schiet erbij in. Ze pleit nu voor meer flexibiliteit in de dagstructuur, zodat bewoners meer regie houden over hun eigen leven. - **Meer autonomie**: Bewoners moeten zelf kunnen kiezen wanneer ze opstaan of naar bed gaan. - **Persoonlijke zorg**: Kleinere teams die vaste bewoners kennen, zodat er echte banden ontstaan. - **Luisteren naar geluid**: Simpele aanpassingen, zoals het smeren van een deur, kunnen de rust verbeteren. Hoeks hoopt dat andere bestuurders haar voorbeeld volgen. 'Het is makkelijk om te denken dat je het weet, maar pas als je het zelf meemaakt, snap je het echt.' ### Wat we kunnen leren van Teun Toebes Teun Toebes, een jonge verpleegkundige, woonde een jaar lang in een verpleeghuis. Hij schreef er een boek over en liet zien hoe het is om oud te zijn in een instelling. Hoeks verwijst naar hem omdat ze zijn ervaring nu beter begrijpt. 'Hij liet zien dat het niet om protocollen gaat, maar om menselijkheid.' Het is een les voor iedereen die met ouderen werkt. Of je nu bestuurder bent of verzorgende, de kern blijft hetzelfde: luister naar de mensen die je helpt. Hoeks' overnachting is een klein voorbeeld, maar het laat zien dat verandering begint bij begrip. ### Conclusie: een oproep tot actie Hoeks hoopt dat haar verhaal anderen inspireert. 'Het hoeft geen jaar te zijn, maar een nachtje slapen kan al veel opleveren.' Voor zorgorganisaties die serieus werk willen maken van kwaliteit, is dit een simpele maar krachtige stap. Het kost weinig, maar de opbrengst is onbetaalbaar: echte verbinding met de mensen voor wie je het doet.