Bestuurder slaapt in verpleeghuis: 'Dit opent je ogen'

·
Luister naar dit artikel~4 min
Bestuurder slaapt in verpleeghuis: 'Dit opent je ogen'

Bestuurder Gitta Hoeks van Sint Jacob ging een nacht logeren in haar eigen verpleeghuis, zonder speciale behandeling. Ze ontdekte de dagelijkse realiteit van bewoners en begrijpt nu waarom Teun Toebes een jaar in een verpleeghuis woonde. Een confronterende ervaring die haar kijk op zorg veranderde.

Stel je voor: je bent bestuurder van een zorgorganisatie. Je neemt beslissingen over budgetten, protocollen en personeel. Maar weet je echt hoe het is om in een verpleeghuis te wonen? Gitta Hoeks, bestuurder van Sint Jacob, besloot het te ontdekken. Ze ging een nacht logeren in haar eigen organisatie. Geen rode loper, maar dezelfde bejegening als alle andere bewoners. Het resultaat? Een eerlijke, rauwe en verhelderende ervaring die haar kijk op ouderenzorg voorgoed veranderde. ### Waarom zou een bestuurder gaan logeren? Het klinkt misschien gek: een bestuurder die in een verpleeghuis slaapt. Maar Hoeks had een goede reden. Ze wilde niet alleen vanaf een afstand leiden, maar voelen wat bewoners dagelijks meemaken. Ze wilde begrijpen waarom Teun Toebes, een jonge zorgvernieuwer, een jaar in een verpleeghuis woonde. Toebes liet zien dat echte verandering begint met nabijheid. Hoeks wilde dat zelf ervaren. Ze zegt: "Ik begrijp nu waarom Teun Toebes een jaar in het verpleeghuis woonde. Je kunt pas echt veranderen als je de realiteit kent." Haar overnachting was niet bedoeld als publiciteitsstunt, maar als een serieuze stap naar betere zorg. ### Wat gebeurde er tijdens de overnachting? Hoeks kreeg dezelfde kamer als andere bewoners. Geen speciale behandeling, geen luxe. Ze at mee in de gemeenschappelijke ruimte, kreeg hulp bij het naar bed gaan en maakte deel uit van het avondritueel. Het was confronterend. Ze ontdekte dat kleine dingen een groot verschil maken. Zoals het moment waarop ze vroeg om een glas water en merkte hoe lang het duurde voordat iemand kwam. - De nacht was onrustig. Ze werd meerdere keren wakker door geluiden en ongemak. - Het ontbijt was eenzaam. Ze at alleen aan een tafel, zonder gesprek. - De dagelijkse structuur was strak. Weinig ruimte voor eigen keuzes. Deze ervaringen openden haar ogen voor de dagelijkse worstelingen van bewoners. Ze besefte dat eenzaamheid en gebrek aan autonomie grote problemen zijn. ### Wat leert dit ons over ouderenzorg in Nederland? De logeerpartij van Hoeks is meer dan een persoonlijk verhaal. Het is een spiegel voor de hele sector. In Nederland wonen duizenden ouderen in verpleeghuizen. Vaak met goede zorg, maar niet altijd met de warmte en aandacht die ze verdienen. De focus ligt soms te veel op protocollen en te weinig op menselijkheid. Hoeks' ervaring benadrukt een paar belangrijke punten: - **Luister naar bewoners**: Zij weten het beste wat ze nodig hebben. - **Geef ruimte voor eigen regie**: Kleine keuzes, zoals wanneer je wilt eten, geven waardigheid. - **Investeer in personeel**: Goede zorg begint bij voldoende en goed opgeleide medewerkers. Door zelf te ervaren wat het is om hulpbehoevend te zijn, krijgt een bestuurder een uniek perspectief. Het helpt om beslissingen te nemen die echt in het belang van de bewoner zijn. ### Hoe kunnen we deze inzichten gebruiken? Hoeks is niet van plan om te stoppen bij één nacht. Ze wil structurele veranderingen doorvoeren. Bij Sint Jacob wordt nu gekeken hoe de zorg menselijker kan. Denk aan vaste gezichten voor bewoners, meer vrije tijd en betere communicatie. > "Dit moet je eigenlijk een week doen," zegt Hoeks. "Pas dan begin je de diepte van het wonen in een verpleeghuis te begrijpen." Het is een oproep aan andere bestuurders en zorgprofessionals. Durf de stap te zetten. Ga niet alleen vergaderen over zorg, maar ervaar het. Het kost misschien tijd, maar de opbrengst is onbetaalbaar: betere zorg, meer begrip en een menselijkere benadering. ### Conclusie De overnachting van Gitta Hoeks laat zien dat leiderschap niet alleen over cijfers gaat, maar over compassie. Door te luisteren en te voelen, kunnen we de ouderenzorg in Nederland verbeteren. Het begint met één stap: de stap om te gaan logeren. En wie weet, misschien volgen meer bestuurders dit voorbeeld. De bewoners verdienen het.