Bestuurder overnacht in verpleeghuis: 'Dit moet je een week doen'

Margriet Bos · 2026-07-09

Stel je voor: je bent bestuurder van een zorgorganisatie, maar je weet niet hoe het écht is om er te wonen. Gitta Hoeks, bestuurder van Sint Jacob, besloot daar verandering in te brengen. Ze ging niet als VIP, maar als gewone bewoner een nacht slapen in een van de verpleeghuizen van haar eigen organisatie. Geen rode loper, geen speciale behandeling. Alleen dezelfde zorg en dagelijkse routine als alle anderen. ### De wake-up call Na één nacht was Hoeks al diep onder de indruk. Ze zegt: 'Ik begrijp nu waarom Teun Toebes een jaar in het verpleeghuis woonde.' Het is makkelijk om vanuit een kantoor beslissingen te nemen, maar pas als je het zelf meemaakt, snap je de impact. Kleine dingen vallen op: hoe lang het duurt voordat er iemand komt na het indrukken van de bel, hoe het voelt om in een onbekende kamer te slapen, en hoe belangrijk een vriendelijk gezicht is bij het ontbijt. ### Wat ze leerde - **Tijd is schaars**: Personeel rent van kamer naar kamer. Een praatje maken? Dat zit er vaak niet in. - **Geluidsoverlast**: 's Nachts hoor je alles: piepende deuren, roepende bewoners, lopende voeten. Rust is een luxe. - **Eten en drinken**: Warme maaltijden komen op vaste tijden, maar niet iedereen heeft trek op dat moment. Keuzevrijheid is beperkt. - **Persoonlijke aandacht**: Een knuffel of een luisterend oor maakt het verschil. Maar daar is te weinig tijd voor. > 'Ik dacht dat ik het wist, maar ik wist het niet. Pas als je er ligt, voel je de eenzaamheid en de afhankelijkheid.' ### Waarom dit ertoe doet Hoeks' ervaring is geen incident. In Nederland wonen duizenden ouderen in verpleeghuizen. De kwaliteit van leven hangt vaak af van kleine, menselijke momenten. Een luisterend oor, een warme maaltijd op het juiste moment, of gewoon iemand die even komt zitten. Het klinkt simpel, maar in de praktijk is het een uitdaging. Bestuurders zoals Hoeks die de tijd nemen om zelf te ervaren wat hun bewoners doormaken, kunnen betere beslissingen nemen. Ze zien waar de knelpunten zitten en wat echt belangrijk is. Het is makkelijk om te zeggen dat er meer personeel moet komen, maar pas als je zelf de drukte meemaakt, begrijp je de urgentie. ### Wat er moet veranderen Volgens Hoeks zijn er een paar dingen die direct beter kunnen: - **Meer personeel**: Niet alleen voor de basiszorg, maar ook voor sociale ondersteuning. - **Flexibelere schema's**: Bewoners moeten zelf kunnen kiezen wanneer ze eten, slapen of activiteiten doen. - **Rust en privacy**: Geluidsisolatie en aparte ruimtes voor wie even alleen wil zijn. - **Persoonlijke benadering**: Elke bewoner heeft een uniek verhaal. Daar moet meer ruimte voor zijn. ### De conclusie Hoeks' overnachting was een klein experiment, maar de impact is groot. Ze hoopt dat meer bestuurders dit gaan doen. 'Het is niet genoeg om één nacht te blijven. Je moet het eigenlijk een week doen om het echt te begrijpen.' Haar oproep is duidelijk: luister naar de bewoners, ervaar hun dagelijkse realiteit, en neem dan pas beslissingen. Voor zorgprofessionals en bestuurders in Nederland is dit een les in nederigheid. De beste manier om te weten wat er speelt, is door er middenin te staan. En dat begint met een simpele stap: een nachtje slapen in het verpleeghuis.