Bestuurder overnacht in verpleeghuis: 'Dit moet je een week doen'

Margriet Bos · 2026-07-09

Stel je voor: je bent bestuurder van een zorgorganisatie en je denkt dat je precies weet hoe het eraan toegaat op de werkvloer. Maar weet je het echt? Gitta Hoeks, bestuurder van Sint Jacob, besloot het antwoord te zoeken door zelf een nachtje te blijven slapen in een van de verpleeghuizen. Geen rode loper, maar dezelfde behandeling als elke andere bewoner. Haar ervaring? Die zet je aan het denken. ### Waarom slapen in een verpleeghuis? Het idee klinkt simpel, maar de impact is groot. Hoeks wilde niet alleen cijfers en rapporten zien, maar voelen hoe het is om bewoner te zijn. Ze koos voor een gewone kamer, zonder extra's. Geen speciale maaltijd, geen uitzonderingen. Ze at wat de bewoners aten, volgde het dagritme en sliep in hetzelfde bed. 'Ik begrijp nu waarom Teun Toebes een jaar in het verpleeghuis woonde', zegt ze achteraf. ### Wat ze ontdekte tijdens haar overnachting De nacht was allesbehalve rustig. Hoeks merkte hoe vaak er licht aanging, hoe geluiden van gangen en kamers door elkaar liepen. Ze voelde de eenzaamheid die soms toeslaat als de deur dichtgaat. En ze zag de kleine gebaren van zorgmedewerkers die het verschil maken. - De nachtelijke controles: elke twee uur komt er iemand langs, maar dat voelt niet altijd geruststellend. - Het gemis van eigen spullen: een vertrouwde deken of foto maakt een wereld van verschil. - De onzichtbare regels: waarom mag je niet zelf kiezen wanneer je eet of slaapt? ### De balans na één nacht Hoeks is eerlijk: één nacht is niet genoeg. 'Dit moet je eigenlijk een week doen', zegt ze. Want pas na een paar dagen begin je de routine te doorbreken en voel je wat écht belangrijk is. Ze pleit voor meer van dit soort ervaringen, niet alleen voor bestuurders, maar voor iedereen die beslissingen neemt over zorg. Het draait om respect en gelijkwaardigheid. ### Wat betekent dit voor de zorg? Deze ervaring laat zien dat we vaak te snel denken dat we het weten. Een bestuurder die slaapt in een verpleeghuis, krijgt inzicht in de dagelijkse realiteit. Het gaat niet om luxe, maar om menselijkheid. Kleine aanpassingen, zoals meer keuzevrijheid en persoonlijke aandacht, kunnen het leven van bewoners verbeteren. Zonder grote budgetten, maar met een andere blik. > 'We moeten stoppen met aannames doen en gewoon gaan ervaren', aldus Hoeks. ### Conclusie Gitta Hoeks' overnachting is een krachtig voorbeeld van leiderschap in de zorg. Het herinnert ons eraan dat empathie begint met luisteren en voelen. Of je nu bestuurder bent of mantelzorger: stap eens in de schoenen van de ander. Je zult verrast zijn wat je leert.