Bestuurder overnacht in verpleeghuis: 'Dit opent je ogen'

Margriet Bos · 2026-07-09

Stel je voor: je bent bestuurder van een zorgorganisatie. Je neemt beslissingen over budgetten, personeel en protocollen. Maar hoe voelt het eigenlijk om aan de andere kant te staan? Gitta Hoeks, bestuurder van Sint Jacob, besloot het te ontdekken. Ze ging een nacht logeren in haar eigen verpleeghuis. Geen rode loper, maar dezelfde behandeling als elke andere bewoner. Haar conclusie? 'Ik begrijp nu waarom Teun Toebes een jaar in het verpleeghuis woonde.' ### Waarom een bestuurder een nachtje blijft slapen Het idee klinkt simpel, maar de impact is groot. Hoeks wilde niet alleen cijfers en rapporten zien. Ze wilde voelen wat bewoners dagelijks meemaken. De overnachting was geen PR-stunt. Het was een serieuze poging om de zorg te verbeteren vanuit een uniek perspectief. Ze sliep in een standaardkamer, at hetzelfde eten en volgde het dagritme van de afdeling. Wat viel haar op? Vooral de kleine dingen. Het geluid van de gang 's nachts. Het wachten op hulp bij het naar bed gaan. Het gevoel van afhankelijkheid. 'Je denkt dat je het weet, maar pas als je het zelf ervaart, snap je het echt', zegt ze. ### De lessen uit een nacht in het verpleeghuis De ervaring van Hoeks levert concrete inzichten op. Dingen die ze direct wilde aanpakken. - **Persoonlijke aandacht**: Tijdens de nachtdienst merkte ze dat bewoners vaak lang wachten voordat iemand reageert. Ze pleit nu voor meer vaste gezichten op de afdeling. - **Eten en drinken**: Het avondeten was oké, maar de warme maaltijd was soms lauw. Hoeks stelde voor om de keuken beter te laten communiceren met de zorgteams. - **Veiligheid en geruststelling**: 's Nachts voelde ze zich onzeker zonder directe hulp. Dit benadrukt het belang van persoonlijke alarmsystemen voor senioren. > 'Een nacht slapen in je eigen organisatie is geen wondermiddel, maar het geeft je wel de motivatie om dingen echt te veranderen.' - Gitta Hoeks ### Wat dit betekent voor de zorg voor ouderen Deze ervaring past in een bredere trend. Steeds meer zorgbestuurders gaan 'meelopen' met bewoners. Het doel? De kloof tussen beleid en praktijk verkleinen. Hoeks ontdekte dat theorie en praktijk soms mijlenver uit elkaar liggen. Neem het thema veiligheid. In vergaderingen praat je over protocollen en alarmknoppen. Maar 's nachts, alleen in een kamer, voelt het anders. Je wilt niet alleen een knop, je wilt weten dat er iemand komt. Dit inzicht leidde tot directe actie: betere voorlichting over hoe het alarmsysteem werkt en snellere reactietijden. ### Hoe persoonlijke alarmsystemen het verschil maken Voor senioren die thuis wonen, is een persoonlijk alarm vaak een redmiddel. Maar ook in verpleeghuizen blijkt het essentieel. Hoeks merkte dat bewoners zich veiliger voelen als ze weten dat hulp binnen handbereik is. Het gaat niet alleen om vallen, maar ook om geruststelling. - **Directe hulp**: Een alarmknop om de pols of als hanger zorgt dat je altijd iemand kunt bereiken. - **Bewegingsvrijheid**: Je kunt zelfstandig door het huis lopen, wetende dat er hulp komt als dat nodig is. - **Gemoedsrust voor familie**: Ook naasten weten dat hun geliefde veilig is. ### De balans na de overnachting Hoeks is duidelijk: een nacht is niet genoeg. 'Dit moet je eigenlijk een week doen', zegt ze. Toch heeft de ervaring haar kijk op leiderschap veranderd. Ze plant nu vaker onverwachte bezoeken en gaat structureel in gesprek met bewoners zonder dat er managers bij zijn. De grootste les? Luisteren naar de stille signalen. Niet alleen naar wat bewoners zeggen, maar ook naar wat ze voelen. 'We denken vaak dat we het beste weten, maar de bewoner is de echte expert', besluit Hoeks. Wil jij ook meer weten over hoe persoonlijke alarmsystemen senioren kunnen ondersteunen? Blijf op de hoogte van de nieuwste ontwikkelingen in de ouderenzorg.