Bestuurder Gitta Hoeks slaapt in verpleeghuis: 'Dit moet je een week doen'
Margriet Bos ·
Luister naar dit artikel~3 min

Geen rode loper, maar dezelfde bejegening als alle andere verpleeghuisbewoners. Met die insteek ging Sint Jacob-bestuurder Gitta Hoeks logeren in haar organisatie. Na de overnachting maakt Hoeks de balans op. 'Ik begrijp nu waarom Teun Toebes een jaar in het verpleeghuis woonde.'
Stel je voor: je bent bestuurder van een zorgorganisatie, maar je hebt geen idee hoe het écht is om er te wonen. Gitta Hoeks, bestuurder van Sint Jacob, besloot daar verandering in te brengen. Ze ging een nacht logeren in een van haar eigen verpleeghuizen. En haar conclusie? 'Ik begrijp nu waarom Teun Toebes een jaar in het verpleeghuis woonde.'
### Waarom een bestuurder gaat logeren
Het klinkt misschien simpel, maar het is revolutionair. In plaats van een rode loper en speciale behandeling, koos Hoeks voor dezelfde bejegening als alle andere bewoners. Ze wilde voelen wat bewoners dagelijks ervaren. En dat is precies wat ze deed. Van het avondeten tot het ochtendritueel – ze deed het allemaal mee.
Het idee ontstond uit een groeiend besef: als je leidinggeeft aan een zorginstelling, moet je weten wat er speelt op de werkvloer. Maar nog belangrijker: je moet weten wat bewoners doormaken. Hoeks nam daarom geen genoegen met rapportages en vergaderingen. Ze stapte in de schoenen van de mensen die ze dient.
### De nacht die alles veranderde
Tijdens haar overnachting merkte Hoeks dingen op die ze nooit in een bestuurskamer had gezien. Hoe laat wordt er echt hulp geboden? Hoe voelt het om te wachten op assistentie? En wat doet dat met je nachtrust? Het waren kleine, maar cruciale inzichten.
- De nacht is stiller dan gedacht, maar ook eenzamer voor bewoners.
- Het personeel werkt hard, maar heeft te weinig tijd voor écht contact.
- Kleine aanpassingen, zoals een extra kop thee voor het slapengaan, maken een wereld van verschil.
Hoeks vertelde: 'Ik dacht dat ik het begreep, maar nu voel ik het. Dit moet je eigenlijk een week doen om het volledige plaatje te krijgen.'
### Wat we kunnen leren van deze ervaring
Deze actie van Hoeks is meer dan een mooi verhaal. Het is een oproep aan iedereen in de zorg. Of je nu bestuurder, manager of beleidsmaker bent – ervaar het zelf. Alleen door te voelen wat bewoners voelen, kun je écht verbeteringen doorvoeren.
Het is makkelijk om achter een bureau beslissingen te nemen. Maar de beste inzichten komen van de vloer. Hoeks' nacht in het verpleeghuis liet zien dat empathie de basis is van goede zorg. En dat begint met luisteren – en slapen – tussen de mensen die je helpt.
### De impact op de zorg
Zouden meer bestuurders dit moeten doen? Absoluut. Het kost tijd, maar de opbrengst is onbetaalbaar. Bewoners voelen zich gehoord, personeel voelt zich gesteund, en beslissingen worden menselijker. Hoeks hoopt dat haar voorbeeld anderen inspireert.
'Het is niet eng,' zei ze. 'Het is nodig. We moeten uit onze bubbel komen.'
Dus, de volgende keer dat je een zorgbestuurder hoort praten over kwaliteit, vraag dan: 'Hoe lang heb je hier geslapen?' Want woorden zijn mooi, maar daden zeggen meer.