Bestuurder ervaart verpleeghuisleven: 'Dit moet je een week doen'

Margriet Bos · 2026-07-09

Stel je voor: je bent bestuurder van een zorgorganisatie en je besluit om niet alleen vanaf de zijlijn te sturen, maar zelf te ervaren hoe het is om bewoner te zijn. Dat is precies wat Gitta Hoeks, bestuurder van Sint Jacob, deed. Ze ging logeren in haar eigen verpleeghuis, zonder rode loper, maar met dezelfde bejegening als alle andere bewoners. Na één nacht deelt ze haar inzichten, en die zijn rauw en eerlijk. ### Waarom een bestuurder gaat logeren Hoeks wilde niet alleen praten over verbeteringen, maar ze ook voelen. Haar missie? Begrijpen wat bewoners dagelijks meemaken. Ze zegt: "Ik begrijp nu waarom Teun Toebes een jaar in het verpleeghuis woonde." Toebes, een jonge zorgvernieuwer, liet zien dat echte verandering begint met meeleven, niet met beleid. Hoeks nam dat ter harte. Tijdens haar verblijf ontdekte ze kleine dingen die een groot verschil maken. Denk aan hoe laat je eten krijgt, hoe de verlichting aanvoelt of hoe het is om te wachten op hulp. Het zijn details die je als bestuurder niet ziet vanaf een kantoor. ### De impact van een nacht Na haar overnachting maakte Hoeks de balans op. Ze zag hoe personeel keihard werkt, maar ook hoe de dagelijkse routine soms meer om het systeem draait dan om de mens. Een voorbeeld? Het avondeten. In veel verpleeghuizen wordt dat al rond 17:00 uur geserveerd. Voor een bewoner die niet gewend is om zo vroeg te eten, voelt dat onnatuurlijk. Hoeks: "Het lijkt klein, maar het bepaalt je hele avond." Daarnaast viel haar op hoe belangrijk persoonlijke aandacht is. Een praatje, een glimlach, of even iemand die luistert—dat zijn geen luxe, maar basisbehoeften. Ze pleit nu voor meer tijd voor zorgmedewerkers om écht contact te maken. ### Wat we kunnen leren Dit experiment laat zien dat leiderschap niet alleen over cijfers gaat, maar over empathie. Voor senioren die thuis wonen of in een instelling, geldt hetzelfde: persoonlijke alarmsystemen kunnen veiligheid bieden, maar ze vervangen nooit menselijk contact. Toch is het goed om te weten dat er technologie is die helpt. - **Persoonlijke alarmen** geven bewoners een directe lijn naar hulp. - Ze werken met een druk op de knop, ideaal bij vallen of onwel worden. - De kosten? Reken op zo'n €20 tot €40 per maand, afhankelijk van de dienst. - Sommige systemen hebben ook valdetectie, zodat er automatisch alarm wordt geslagen. ### De boodschap van Hoeks Hoeks hoopt dat meer bestuurders dit doen. "Het is makkelijk om te zeggen dat we luisteren, maar pas als je het zelf ervaart, snap je het echt." Haar advies: stap uit je bubbel, ga logeren, en wees niet bang om ongemak te voelen. Want daar groei je van. Voor senioren en hun naasten is het ook een reminder: vraag naar de kleine dingen. Hoe laat is het eten? Kan ik mijn kamer zelf indelen? Het zijn de details die het leven thuis of in een verpleeghuis dragelijk maken. ### Conclusie Gitta Hoeks liet zien dat één nacht al genoeg kan zijn om perspectief te veranderen. Of je nu bestuurder bent, mantelzorger of oudere zelf: durf te ervaren, durf te vragen, en vergeet niet dat technologie zoals een persoonlijk alarm een hulpmiddel is, maar nooit een vervanging voor warmte en aandacht.