Anne-Mei The: 'Zie de mens, niet alleen de diagnose'

Margriet Bos · 2026-11-12

De sociale benadering van dementie blijkt verrassend goed toepasbaar in andere delen van de zorg en daarbuiten. “De sociale benadering begint met het zien van de mens”, zegt grondlegger Anne-Mei The bij de presentatie van haar boek ‘Wie zien wij – en wie zien wij niet meer?’. Die uitspraak zet je aan het denken, zeker als je werkt met persoonlijke alarmering voor senioren. ### Wat is de sociale benadering? Anne-Mei The ontwikkelde de sociale benadering als antwoord op de medische benadering van dementie, waarbij de ziekte centraal staat. In plaats van alleen te kijken naar symptomen en beperkingen, richt de sociale benadering zich op de persoon achter de diagnose. Wat vindt iemand belangrijk? Hoe wil hij of zij leven? Wat kan nog wel? Die verschuiving van focus lijkt misschien klein, maar heeft grote gevolgen. Het betekent dat je niet spreekt over ‘de dementerende’, maar over meneer De Vries die vroeger onderwijzer was en dol is op zijn kleinkinderen. Het betekent dat je luistert naar verhalen en samen zoekt naar wat iemand nog zelf kan doen. ### Waarom dit ook buiten de dementiezorg relevant is Volgens The is de sociale benadering breder toepasbaar dan alleen in de dementiezorg. In de ouderenzorg, de thuiszorg, de gehandicaptenzorg en zelfs daarbuiten kun je met dezelfde bril naar mensen kijken. Door niet meteen in oplossingen en protocollen te schieten, maar eerst te vragen: wie is dit, en wat heeft hij of zij nodig? Neem persoonlijke alarmering voor senioren. Vaak wordt een alarmsysteem gekozen op basis van technische specificaties: bereik, batterijduur, valdetectie. Natuurlijk zijn die belangrijk. Maar minstens zo belangrijk is of de senior zich comfortabel voelt bij het apparaat. Draagt hij het graag? Voelt het niet als een stigma? Begrijpt hij hoe het werkt? ### De mens achter de knop Als je de sociale benadering toepast op alarmering, verandert je gesprek. Je vraagt niet alleen: welke knop past bij welke aandoening? Je vraagt ook: wat vindt u belangrijk in het dagelijks leven? Waar maakt u zich zorgen over? Wat zou u geruststellen? Misschien woont iemand zelfstandig en wil hij vooral niet ‘lastig’ zijn voor de buren. Dan is een systeem dat automatisch een melding stuurt naar een centrale een uitkomst. Een ander hecht juist aan privacy en wil alleen bij hoge nood hulp inschakelen. Dan past een draagbare knop met spraakverbinding beter. > “De sociale benadering begint met het zien van de mens.” – Anne-Mei The ### Praktische tips voor professionals Wil je de sociale benadering toepassen in je werk met persoonlijke alarmering? Deze tips helpen je op weg: - Begin elk gesprek met open vragen. Vraag naar iemands leven, niet meteen naar diens beperkingen. - Betrek naasten, maar laat de senior zelf de regie houden waar dat kan. - Kijk verder dan het apparaat. Een alarm is een hulpmiddel, geen oplossing voor eenzaamheid of onzekerheid. - Evalueer regelmatig. Wat eerst goed werkte, kan na verloop van tijd niet meer passen. - Deel successen. Vertel collega’s hoe een persoonsgerichte aanpak het verschil maakte. ### Conclusie Anne-Mei The herinnert ons eraan dat zorg begint met aandacht. Ook bij iets technisch als een persoonlijk alarm voor senioren draait het uiteindelijk om de mens. Door verder te kijken dan de diagnose of het apparaat, help je mensen zich veiliger en gezien te voelen. En dat is precies waar het om gaat.