Waarom het Albert Schweitzer ziekenhuis een radicale verandering overweegt

Margriet Bos · 2026-08-24

Het is een ontwikkeling die je steeds vaker ziet in de Nederlandse gezondheidszorg. Na het Ikazia Ziekenhuis in Rotterdam en BovenIJ in Amsterdam, lijkt nu ook het Albert Schweitzer ziekenhuis (ASz) in Dordrecht dezelfde richting op te gaan. Ze onderzoeken de haalbaarheid van nieuwbouw, samen met de gemeente Dordrecht, en de contouren van een nieuw gezondheidsplein worden zichtbaar. Dat roept vragen op. Want wat betekent dat eigenlijk, een 'gezondheidsplein'? En waarom zou een ziekenhuis daar naartoe willen bewegen? ### De verschuiving van ziekenhuis naar gezondheidscentrum Het idee is eigenlijk best logisch als je er even over nadenkt. Traditioneel is een ziekenhuis een plek waar je naartoe gaat als je al ziek bent. Het is reactief. Een gezondheidscentrum of -plein probeert juist proactief te zijn. Het gaat niet alleen om behandeling, maar veel meer om preventie, begeleiding en ondersteuning in de eigen omgeving. Stel je voor: één centrale locatie waar huisartsen, fysiotherapeuten, diëtisten, apothekers en gespecialiseerde verpleegkundigen samenwerken. Waar je ook terechtkunt voor advies over gezond leven, valpreventie of het omgaan met een chronische aandoening. Het ziekenhuis zelf, met zijn complexe zorg en operatiekamers, blijft uiteraard bestaan, maar wordt meer ingebed in een breder netwerk. - Betere samenwerking tussen verschillende zorgverleners onder één dak. - Minder heen-en-weer gereis voor patiënten die meerdere afspraken hebben. - Een sterkere focus op het voorkomen van gezondheidsproblemen. - Zorg die dichter bij huis en beter afgestemd is op de individuele behoefte. Dat laatste punt is misschien wel het belangrijkste. We worden met z'n allen ouder, en de zorgvraag wordt complexer. Een geïntegreerde aanpak, waarin verschillende experts hun krachten bundelen, is dan geen luxe meer maar een noodzaak. ### De uitdagingen voor Dordrecht en het ASz Nu klinkt dit allemaal prachtig, maar zo'n transitie is natuurlijk een enorme operatie. Letterlijk en figuurlijk. De haalbaarheidsstudie met de gemeente Dordrecht is dan ook cruciaal. Er spelen allerlei vragen. Waar komt dit nieuwe gezondheidsplein precies? Is er voldoende ruimte in de bestaande omgeving, of moet er worden uitgeweken? Hoe ziet de financiering eruit? En niet onbelangrijk: hoe zorg je ervoor dat de huidige patiëntenzorg tijdens een eventuele verbouwing of nieuwbouw gewoon door kan gaan? Het zijn vragen waar geen simpele antwoorden op zijn. Het vergt goed overleg tussen het ziekenhuisbestuur, de gemeente, zorgverzekeraars en uiteindelijk ook de inwoners van Dordrecht en omgeving. Want zij zijn degenen die straks gebruik moeten maken van de voorzieningen. Een insider merkte recent op: "Het gaat niet om het neerzetten van een glimmend nieuw gebouw. Het gaat om het ontwerpen van een zorgsysteem dat voor de komende dertig jaar mee kan." Dat vat de ambitie goed samen. Het is een langetermijnvisie. ### Wat betekent dit voor patiënten en omwonenden? Op de korte termijn verandert er waarschijnlijk weinig. Een haalbaarheidsstudie duurt nu eenmaal even. Maar als de plannen doorgaan, kan de impact op den duur groot zijn. Positief is vooral de belofte van meer gemak en betere afstemming. Geen gedoe meer met aparte afspraken op verschillende locaties die ver uit elkaar liggen. Meer aandacht voor je totale gezondheid, niet alleen voor de specifieke kwaal waarmee je binnenkomt. Tegelijkertijd brengt zo'n grote bouwproject altijd overlast met zich mee. Denk aan verkeersdrukte, geluid en het beslag op de openbare ruimte. Transparante communicatie vanuit het ziekenhuis en de gemeente wordt dan essentieel. Mensen willen graag weten wat er gebeurt in hun wijk. Het Albert Schweitzer volgt met deze overwegingen een duidelijke landelijke trend. De gezondheidszorg is aan het hervormen, gedreven door technologische mogelijkheden, demografische veranderingen en de wens om de zorg betaalbaar en toegankelijk te houden. Of het in Dordrecht daadwerkelijk gaat lukken, moet de komende tijd blijken. Maar dat er serieus over wordt nagedacht, is op zichzelf al een signaal. Een signaal dat de zorg van morgen er anders uit gaat zien dan die van gisteren.